അഡ്വ. ഷെറി. ജെ. തോമസ്(സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ്, കെഎല്‍സിഎ)
കടലിനോടും കായലിനോടും ചേര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ തീരദേശങ്ങളില്‍ തലമുറകളായി ജീവിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളുണ്ട്. കടലും കായലും ഉപജീവനമാര്‍ഗമായും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായും മാറിയ ഈ ജനതയ്ക്ക് സ്വന്തം ഭൂമിയില്‍ ഒരു വീടു പണിയുക എന്നത് കേവലം വികസനമോഹമല്ല; സുരക്ഷിതമായൊരു ജീവിതത്തിനായുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ ആഗ്രഹമാണ്. എന്നാല്‍, തീരദേശ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷിക്കാനായി കൊണ്ടുവന്ന നിയമങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും പലപ്പോഴും സാധാരണക്കാരുടെ ഈ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് തടസ്സമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. കാലം മാറിയപ്പോള്‍ നിയമങ്ങളിലും മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി. പുതിയ വിജ്ഞാപനങ്ങള്‍ പഴയ നിയന്ത്രണങ്ങളില്‍ പലതിലും ഇളവുകള്‍ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും, പുതിയ നിയമപ്രകാരം ഇന്ന് അനുവദനീയമായ ഒരു വീട്, പഴയ നിയമങ്ങളുടെ പേരില്‍ അനധികൃത നിര്‍മാണമായി തുടരേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം നിലനില്‍ക്കുന്നു. ഇവിടെയാണ് തീരദേശ പരിപാലന നിയമത്തിലെ (CRZ) ഇളവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന ചോദ്യം ഉയരുന്നത്: ഇന്ന് ഒരു വീട് നിര്‍മിക്കാന്‍ നിയമം അനുവദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, അതേ സ്ഥലത്ത് നേരത്തേ നിര്‍മിച്ച വീടിന് എന്തുകൊണ്ട് നിയമപരമായ അംഗീകാരം നല്‍കിക്കൂടാ? പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണവും നിയമവാഴ്ചയും ഉറപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം, സാധാരണക്കാരുടെ ന്യായമായ ജീവിതപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരം കാണാനും നിയമസംവിധാനത്തിന് ഉത്തരവാദിത്വമില്ലേ?2019-ലെ തീരദേശ പരിപാലന വിജ്ഞാപനവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമവ്യവസ്ഥകളും പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ പ്രസക്തി വ്യക്തമാകും. ഇളവുകള്‍ നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും അവ നേരത്തേ നിര്‍മിച്ച വീടുകള്‍ക്ക് എങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താം എന്നതാണ് ഇന്ന് പരിഹാരം തേടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്‌നം.
2019-ലെ തീരദേശ പരിപാലന വിജ്ഞാപനം: പ്രധാന ഇളവുകള്‍
2019-ലെ തീരദേശ പരിപാലന വിജ്ഞാപനം (CRZ) തീരദേശ മേഖലകളില്‍ താമസിക്കുന്നവര്‍ക്കും വിനോദസഞ്ചാര മേഖലയ്ക്കും നിര്‍മാണ-വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ചില പ്രധാന ഇളവുകള്‍ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1991, 2011 വര്‍ഷങ്ങളിലെ മുന്‍ വിജ്ഞാപനങ്ങള്‍ പ്രകാരം അനുവദനീയമല്ലാതിരുന്ന പല പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും പുതിയ വിജ്ഞാപനം നിബന്ധനകളോടെ അനുമതി നല്‍കുന്നു.ഈ മാറ്റങ്ങള്‍ തീരദേശ നിയമങ്ങളിലെ മുന്‍കാല നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ കാര്‍ക്കശ്യം കുറയ്ക്കാന്‍ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, എല്ലാ നിര്‍മാണങ്ങള്‍ക്കും പൊതുവായ ഇളവ് നല്‍കുന്നുവെന്ന് ഇതിന് അര്‍ഥമില്ല. ഓരോ നിര്‍മാണത്തിന്റെയും സ്വഭാവം, സ്ഥാനം, ബാധകമായ നിയമവ്യവസ്ഥകള്‍ എന്നിവ അനുസരിച്ചാണ് അനുമതി നിര്‍ണയിക്കപ്പെടുന്നത്.പ്രശ്‌നം മറ്റൊന്നാണ്. നിര്‍മാണം പൂര്‍ത്തിയായശേഷം അതിന് മുന്‍കാലപ്രാബല്യത്തോടെ അനുമതി നല്‍കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ തടസ്സങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നതിനാല്‍, പുതിയ വിജ്ഞാപനത്തിലെ ഇളവുകള്‍ നേരത്തേ നിര്‍മിച്ച വീടുകള്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായി ബാധകമാകുന്നില്ല. ഇന്ന് നിര്‍മിക്കാന്‍ അനുമതിയുള്ള ഒരു കെട്ടിടം, അത് നിര്‍മിച്ച കാലത്ത് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന നിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അനധികൃതമായി കണക്കാക്കപ്പെടാം. ഇതോടെ നിയമത്തില്‍ വന്ന മാറ്റത്തിന്റെ പ്രയോജനം ലഭിക്കാതെ നിരവധി കുടുംബങ്ങള്‍ പ്രതിസന്ധിയിലാകുന്നു.എന്നാല്‍, വനശക്തി വേഴ്സസ് യൂണിയന്‍ ഓഫ് ഇന്ത്യ (W.P. (C) No. 1394/2023) കേസില്‍ 2026 ജൂലൈ 29-ന് സുപ്രീം കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധി ഈ വിഷയത്തില്‍ പുതിയ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് വഴിതുറന്നിട്ടുണ്ട്. നിര്‍മാണം പൂര്‍ത്തിയായശേഷം നല്‍കുന്ന പരിസ്ഥിതി അനുമതികളെ പൂര്‍ണമായി നിരാകരിക്കുന്ന സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് കോടതി നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ പ്രധാനമാണ്. നിയമത്തില്‍ ആവശ്യമായ ഭേദഗതികള്‍ വരുത്തി പൊതുതാല്‍പര്യം സംരക്ഷിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ആശ്വാസനടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും ഇതോടെ ചര്‍ച്ചാവിഷയമാകുന്നു.അതുകൊണ്ടുതന്നെ, തീരദേശവാസികളുടെ വീടുകളുടെ കാര്യത്തില്‍ നിലവിലുള്ള നിയമവ്യവസ്ഥകള്‍ എങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കണം എന്നതില്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ വ്യക്തമായ നയപരമായ തീരുമാനം കൈക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്.
വിജ്ഞാപനത്തിലെ പ്രധാന മാറ്റങ്ങള്‍
മുന്‍കാല വിജ്ഞാപനങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ 2019-ലെ തീരദേശ പരിപാലന വിജ്ഞാപനത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള പ്രധാന ഇളവുകള്‍ ഇവയാണ്:1. നിര്‍മാണനിരോധിത മേഖലയുടെ പരിധിയില്‍ കുറവ്നിര്‍മാണനിരോധിത മേഖല (നോ ഡെവലപ്മെന്റ് സോണ്‍) എന്നത് തീരദേശ പരിപാലന മേഖലയില്‍ നിര്‍മാണങ്ങള്‍ക്ക് നിയന്ത്രണമോ നിരോധനമോ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള പ്രദേശമാണ്.2011-ലെ വിജ്ഞാപനപ്രകാരം നദീതീരങ്ങളിലെ ചില മേഖലകളില്‍ ഈ പരിധി 100 മീറ്ററായിരുന്നു. 2019-ലെ വിജ്ഞാപനത്തില്‍ ഇത് 50 മീറ്ററായി കുറച്ചിട്ടുണ്ട്. കായല്‍ ദ്വീപുകളുടെ കാര്യത്തില്‍ പരിധി 20 മീറ്ററായി കുറയ്ക്കുന്നതിനും വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. എന്നാല്‍, സംയോജിത ദ്വീപ് പരിപാലന പദ്ധതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാത്ത സാഹചര്യത്തില്‍ പഴയ വിജ്ഞാപനത്തിലെ 50 മീറ്റര്‍ പരിധി താല്‍ക്കാലികമായി തുടരുന്നു.2. പുനര്‍നിര്‍മാണത്തിനും പുതിയ വീടുകള്‍ക്കും ഇളവ്2011-ലെ വിജ്ഞാപനപ്രകാരം നിലവിലുള്ള കെട്ടിടത്തിന്റെ തറവിസ്തീര്‍ണം വര്‍ധിപ്പിക്കാതെ മാത്രമേ ചില പുനര്‍നിര്‍മാണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അനുവദിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാല്‍, 2019-ലെ വിജ്ഞാപനത്തിലെ 5.3(2)(എ) ഉപവകുപ്പ് പരമ്പരാഗത തീരദേശവാസികള്‍ക്കും മത്സ്യത്തൊഴിലാളി സമൂഹങ്ങള്‍ക്കും ചില നിബന്ധനകളോടെ പുതിയ പാര്‍പ്പിടങ്ങള്‍ നിര്‍മിക്കാന്‍ അവസരം നല്‍കുന്നു.ദുരന്തനിവാരണ സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളും ശുചിത്വ സംവിധാനങ്ങളും പാലിച്ചുകൊണ്ട് നിര്‍മാണനിരോധിത മേഖലയ്ക്കുള്ളില്‍പ്പോലും നിര്‍മാണത്തിന് അനുമതി ലഭിക്കാവുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍, ഈ ഇളവ് എല്ലാ തീരദേശവാസികള്‍ക്കും എല്ലാത്തരം നിര്‍മാണങ്ങള്‍ക്കും ബാധകമാണെന്ന് കരുതാനാവില്ല.
3. സ്വകാര്യഭൂമിയിലെ കണ്ടല്‍ക്കാടുകള്‍സ്വകാര്യഭൂമിയില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കണ്ടല്‍ക്കാടുകള്‍ക്ക് ചുറ്റും പ്രത്യേക സംരക്ഷണ മേഖല നിര്‍ബന്ധമാക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥകളിലും 2019-ലെ വിജ്ഞാപനം മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ പ്രയോഗം ബന്ധപ്പെട്ട ഭൂമിയുടെ സ്വഭാവവും വിജ്ഞാപനത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളും അനുസരിച്ചായിരിക്കും.4. വേലിയേറ്റ രേഖയുടെ നിര്‍ണയം2021 നവംബര്‍ 26-ലെ എസ്.ഒ. 4886(സി) വിജ്ഞാപനപ്രകാരം, 1991 ഫെബ്രുവരി 19-ന് മുമ്പ് നിര്‍മിച്ച ബണ്ടുകളോ ജലനിയന്ത്രണ കവാടങ്ങളോ ഉള്ള ചില പ്രദേശങ്ങളില്‍ അവയുടെ അതിര്‍ത്തിയെ വേലിയേറ്റ രേഖ നിര്‍ണയിക്കുന്നതിന് അടിസ്ഥാനമാക്കാന്‍ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഉപ്പുവെള്ളം കയറി ബണ്ടിന് അപ്പുറം കണ്ടല്‍ക്കാടുകള്‍ വളര്‍ന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, ആ പ്രദേശം തീരദേശ പരിപാലന മേഖലയുടെ ഏറ്റവും സംരക്ഷിത വിഭാഗങ്ങളിലൊന്നായ സി.ആര്‍.സെഡ്-ഐ.എ.യില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അത്തരം പ്രദേശങ്ങള്‍ മറ്റു പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അനുമതി ലഭിക്കില്ല.ഈ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ ചില പ്രദേശങ്ങളില്‍ നിര്‍മാണാനുമതി നേടാനുള്ള സാധ്യത വര്‍ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, പുതിയ വ്യവസ്ഥകള്‍ പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുന്നതിനു മുമ്പ് നിര്‍മിച്ച വീടുകളുടെ കാര്യത്തില്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച പരിഹാരം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. പുതിയ നിയമപ്രകാരം ഒരു വീട് നിര്‍മിക്കാമെങ്കിലും, നേരത്തേ നിര്‍മിച്ച അതേ വീട് ക്രമവല്‍ക്കരിക്കാന്‍ നിയമതടസ്സങ്ങളുണ്ടെന്നതാണ് പ്രശ്‌നം.
ക്രമവല്‍ക്കരണം: വീടുകള്‍ക്ക് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയ ഇളവ്2019-ലെ തീരദേശ പരിപാലന വിജ്ഞാപനത്തിലെ ഒന്‍പതാം ഖണ്ഡത്തിലെ നാലാം ഉപവകുപ്പ് ചില വീടുകള്‍ ക്രമവല്‍ക്കരിക്കുന്നതിന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍, അതിന്റെ പരിധി പരിമിതമാണ്.2011 ജനുവരി 6-ലെ തീരദേശ പരിപാലന വിജ്ഞാപനപ്രകാരം അനുവദനീയമായിരുന്നെങ്കിലും ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികളില്‍നിന്ന് മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി ലഭിക്കാതെ നിര്‍മിച്ച പരമ്പരാഗത തീരദേശവാസികളുടെ വീടുകള്‍ക്ക് ചില നിബന്ധനകളോടെ ക്രമവല്‍ക്കരണം അനുവദിക്കാം. മത്സ്യത്തൊഴിലാളികള്‍, ആദിവാസികള്‍ തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ വീടുകളും ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു.വിജ്ഞാപനത്തിലെ ഒന്‍പതാം ഖണ്ഡം (4) പ്രകാരമുള്ള പ്രധാന നിബന്ധനകള്‍ ഇവയാണ്:ക്രമവല്‍ക്കരിക്കുന്ന വീടുകള്‍ വാണിജ്യ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ പാടില്ല. ഇത്തരം വീടുകള്‍ പരമ്പരാഗത തീരദേശേതര സമൂഹങ്ങളില്‍പ്പെട്ടവര്‍ക്ക് വില്‍ക്കാനോ കൈമാറാനോ പാടില്ല.ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ പരിധി മനസ്സിലാക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസം ശ്രദ്ധിക്കണം. 2011-ലെ വിജ്ഞാപനപ്രകാരം അനുവദനീയമായിരുന്നെങ്കിലും മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി ലഭിക്കാത്ത വീടുകള്‍ക്ക് ചില നിബന്ധനകളോടെ ക്രമവല്‍ക്കരണം സാധ്യമാണ്. എന്നാല്‍, നിര്‍മാണം നടന്ന സമയത്തെ നിയമപ്രകാരം അനുവദനീയമല്ലാതിരുന്ന ഒരു വീടിന്, ഇന്ന് നിലവിലുള്ള നിയമപ്രകാരം അതേ സ്ഥലത്ത് നിര്‍മിക്കാന്‍ അനുമതി ലഭിക്കുമെന്ന കാരണത്താല്‍ മാത്രം ക്രമവല്‍ക്കരണത്തിന് അര്‍ഹത ലഭിക്കണമെന്നില്ല.
ഇവിടെയാണ് സാധാരണക്കാരുടെ പ്രതിസന്ധി കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമാകുന്നത്.ഒരു ഉദാഹരണം പരിഗണിക്കാം. പഴയ നിയമത്തിലെ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് ഒരാള്‍ സ്വന്തം ഭൂമിയില്‍ ഒരു വീട് നിര്‍മിച്ചു. പിന്നീട് നിയമത്തില്‍ മാറ്റമുണ്ടായി. പുതിയ വ്യവസ്ഥകള്‍ പ്രകാരം അതേ സ്ഥലത്ത് അതേ തരത്തിലുള്ള വീട് നിര്‍മിക്കാന്‍ അനുമതി ലഭിക്കാവുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായി. എന്നിട്ടും, നേരത്തേ നിര്‍മിച്ച വീടിന് നിയമപരമായ അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍, നിലവിലുള്ള വീട് പൊളിച്ചുമാറ്റി പുതിയ നിര്‍മാണത്തിന് അപേക്ഷിച്ചാല്‍ അനുമതി ലഭിക്കാവുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടാകാം. എന്നാല്‍, അതേ വീട് നിലനിര്‍ത്തി നിയമപരമായി ക്രമവല്‍ക്കരിക്കുന്നതിന് തടസ്സങ്ങളുണ്ടാകുന്നു.നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും പ്രയോഗവും തമ്മിലുള്ള വൈരുധ്യമാണ് ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നത്. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിന്റെ പേരില്‍ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങള്‍ ലംഘിക്കാനാവില്ലെന്ന വാദം പ്രസക്തമാണ്. അതേസമയം, നിയമത്തില്‍ വന്ന മാറ്റങ്ങളുടെ പ്രയോജനം ന്യായമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് ലഭിക്കാനുള്ള വഴികളും പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
നിര്‍മാണത്തിനുശേഷമുള്ള പരിസ്ഥിതി അനുമതി: നിയമം പറയുന്നതെന്ത്?
നിര്‍മാണം പൂര്‍ത്തിയായശേഷം നല്‍കുന്ന അനുമതിയെ മുന്‍കാലപ്രാബല്യത്തോടെയുള്ള അനുമതി എന്നു വിളിക്കാം. പരിസ്ഥിതി നിയമങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഇത്തരം അനുമതികള്‍ ഏറെക്കാലമായി നിയമതര്‍ക്കങ്ങള്‍ക്ക് വിഷയമായിട്ടുണ്ട്.വനശക്തി വേഴ്സസ് യൂണിയന്‍ ഓഫ് ഇന്ത്യ കേസില്‍ 2026 ജൂലൈ 29-ന് സുപ്രീം കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്.2006-ലെ പരിസ്ഥിതി ആഘാത വിലയിരുത്തല്‍ വിജ്ഞാപനത്തില്‍ ആവശ്യമായ ഭേദഗതി വരുത്താതെ, മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി ലഭിക്കാതെ ആരംഭിച്ച പദ്ധതികള്‍ക്ക് നേരിട്ട് മുന്‍കാലപ്രാബല്യത്തോടെയുള്ള അനുമതി നല്‍കാനാവില്ലെന്ന നിലപാടാണ് കോടതി വ്യക്തമാക്കിയത്. അതേസമയം, കോമണ്‍ കോസ് (2017), അലെംബിക് ഫാര്‍മസ്യൂട്ടിക്കല്‍സ് (2020) എന്നീ കേസുകളിലെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ അവയുടെ നിയമപരമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചാണ് പരിഗണിക്കേണ്ടതെന്നും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പൊതുതാല്‍പര്യം മുന്‍നിര്‍ത്തി നിയമാനുസൃതമായ ഭേദഗതികളിലൂടെ ആശ്വാസപദ്ധതികള്‍ നടപ്പാക്കുന്നതിന് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന് തടസ്സമില്ലെന്ന കാര്യവും ശ്രദ്ധേയമാണ്.വിജ്ഞാപനങ്ങളില്‍ ഔദ്യോഗിക ഭേദഗതി വരുത്താതെ ഭരണപരമായ ഉത്തരവുകളിലൂടെ മാത്രം ഇത്തരം അനുമതികള്‍ നല്‍കുന്നത് ശരിയായ നടപടിയല്ലെന്നും കോടതി വ്യക്തമാക്കി. ഈ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ തീരദേശവാസികളുടെ വീടുകള്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായി മുന്‍കാലപ്രാബല്യത്തോടെയുള്ള അനുമതി ലഭിക്കുമെന്ന ഉറപ്പല്ല നല്‍കുന്നത്. എന്നാല്‍, നിയമപരമായ ഭേദഗതികളിലൂടെ ന്യായമായ പരിഹാരങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള സാധ്യതകള്‍ പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഇത് ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടുന്നു.
ഇതിനുപുറമെ, ഗ്രീന്‍ ഹോപ്പര്‍ ഹോട്ടല്‍സ് ആന്‍ഡ് റിസോര്‍ട്‌സ് വേഴ്സസ് യൂണിയന്‍ ഓഫ് ഇന്ത്യ (2024 കെ.എച്ച്.സി. 1141) കേസില്‍ കേരള ഹൈക്കോടതി നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങളും ഈ വിഷയത്തില്‍ പ്രസക്തമാണ്. 2023-ലെ ഭൂപടത്തിന് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചതിനുശേഷം മാത്രമേ 2019-ലെ വിജ്ഞാപനത്തിന്റെ പൂര്‍ണമായ പ്രയോജനം നിര്‍മാണാനുമതികളുടെ കാര്യത്തില്‍ ലഭ്യമാകൂ എന്ന നിലപാടാണ് ഈ കേസില്‍ സ്വീകരിച്ചതെന്ന് ലേഖനത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നു.അതിനാല്‍, നിയമത്തിലെ ഇളവുകള്‍ മാത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ പ്രശ്‌നത്തിന് പൂര്‍ണമായ പരിഹാരം കണ്ടെത്താനാവില്ല. വിജ്ഞാപനങ്ങള്‍, ഭൂപടങ്ങള്‍, ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികളുടെ അനുമതികള്‍, കോടതിവിധികള്‍ എന്നിവയെല്ലാം പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
വന്‍കിട പദ്ധതികളും സാധാരണക്കാരുടെവീടുകളും ഒരേ തട്ടിലല്ല
വന്‍കിട വാണിജ്യ പദ്ധതികള്‍ക്കും സാധാരണക്കാരുടെ പാര്‍പ്പിടങ്ങള്‍ക്കും ഒരേ മാനദണ്ഡം പ്രയോഗിക്കാമോ എന്നതാണ് ഈ ചര്‍ച്ചയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങളിലൊന്ന്.ക്രഡായ് വേഴ്സസ് വനശക്തി (2025 കെ.എച്ച്.സി. ഓണ്‍ലൈന്‍ 6946) കേസിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, തീരദേശ പരിപാലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും നിര്‍മാണത്തിനുശേഷമുള്ള അനുമതി പൂര്‍ണമായി നിഷേധിക്കുന്ന സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് നിയമപരമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ ഉയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണ നിയമം ഇത്തരം അനുമതികളെ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും വ്യക്തമായി വിലക്കുന്നുണ്ടോ, പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ എന്തെല്ലാം പരിഹാരങ്ങള്‍ സാധ്യമാണ് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങള്‍ ഈ ചര്‍ച്ചയുടെ ഭാഗമാണ്.പാരിസ്ഥിതിക മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നുണ്ടോ, അനുമതി നിഷേധിക്കുന്നതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ എന്താണ്, നിയമലംഘനം ക്രമവല്‍ക്കരിക്കുന്നത് പൊതുതാല്‍പര്യത്തിന് വിരുദ്ധമാകുമോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്‍ പ്രസക്തമാണ്. തൊഴിലാളികളുടെ ഉപജീവനത്തെയും സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെയും അവഗണിക്കാനാവില്ലെന്ന വാദവും ചില നിയമതര്‍ക്കങ്ങളില്‍ ഉയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്.എന്നാല്‍, വന്‍കിട വാണിജ്യ പദ്ധതികള്‍ക്കുള്ള മുന്‍കൂര്‍ പരിസ്ഥിതി അനുമതിയും സാധാരണക്കാരുടെ വീടുകളുടെ തീരദേശ പരിപാലന അനുമതിയും ഒരേ നിയമപ്രശ്‌നമാണെന്ന് കരുതാനാവില്ല.2006-ലെ പരിസ്ഥിതി ആഘാത വിലയിരുത്തല്‍ വിജ്ഞാപനപ്രകാരം, നിശ്ചിത മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ക്കു വിധേയമായി 20,000 ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് മുകളിലുള്ള ചില കെട്ടിടനിര്‍മാണ പദ്ധതികള്‍ക്ക് മുന്‍കൂര്‍ പരിസ്ഥിതി അനുമതി ആവശ്യമാണ്. എന്നാല്‍, ഒരു സാധാരണ വീട് നിര്‍മിക്കുന്നതിന് അതേ വിജ്ഞാപനപ്രകാരമുള്ള മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ആവശ്യമാണ് എന്നല്ല ഇതിനര്‍ഥം. വീടിന്റെ വലുപ്പം, നിര്‍മാണത്തിന്റെ സ്വഭാവം, സ്ഥലം, ബാധകമായ മറ്റ് നിയമങ്ങള്‍ എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യവസ്ഥകള്‍ മാറാം.അതിനാല്‍, വന്‍കിട വാണിജ്യ പദ്ധതികളുടെ നിയമപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ അതേപടി സാധാരണക്കാരുടെ വീടുകള്‍ക്ക് ബാധകമാക്കുന്നതിനു പകരം, ഓരോ വിഭാഗത്തിന്റെയും പ്രത്യേക സാഹചര്യം കണക്കിലെടുക്കുന്ന സമീപനം ആവശ്യമാണ്.അതേസമയം, സാധാരണക്കാരുടെ വീടുകളാണെന്ന കാരണത്താല്‍ പരിസ്ഥിതി നിയമങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായി അവഗണിക്കാമെന്നും പറയാനാവില്ല. തീരദേശ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ദീര്‍ഘകാല താല്‍പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയമാണ്. അതിനാല്‍, പരിസ്ഥിതിക്ക് ദോഷം വരുത്താത്തതും നിയമപരമായി ന്യായീകരിക്കാവുന്നതുമായ പരിഹാരങ്ങളാണ് കണ്ടെത്തേണ്ടത്.
ആശ്വാസപദ്ധതി വേണം; നിയമപരമായ വ്യക്തതയും അനിവാര്യം
തീരദേശവാസികളുടെ വീടുകളുടെ പ്രശ്‌നത്തിന് പരിഹാരം കാണുന്നതിന് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വ്യക്തമായ ഇടപെടല്‍ ആവശ്യമാണ്. ഇതിനായി പ്രത്യേക ആശ്വാസപദ്ധതി കൊണ്ടുവരുകയോ നിലവിലുള്ള വിജ്ഞാപനത്തില്‍ നിയമാനുസൃതമായ ഭേദഗതികള്‍ വരുത്തുകയോ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.എന്നാല്‍, അത്തരമൊരു പദ്ധതിയുടെ പരിധിയും നിബന്ധനകളും വ്യക്തമായിരിക്കണം. ഏതു കാലയളവില്‍ നിര്‍മിച്ച വീടുകളാണ് പരിഗണിക്കുക, ഏതെല്ലാം പ്രദേശങ്ങളില്‍ ഇളവ് അനുവദിക്കാം, പരിസ്ഥിതിലോല മേഖലകളില്‍ എന്തെല്ലാം നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ തുടരണം, അപേക്ഷകള്‍ പരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ എന്തായിരിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളില്‍ വ്യക്തത വേണം.പരമ്പരാഗത തീരദേശവാസികളുടെ വീടുകള്‍, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ പാര്‍പ്പിടങ്ങള്‍, സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നില്‍ക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ വീടുകള്‍ എന്നിവയുടെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പ്രത്യേകം പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, വാണിജ്യലാഭം ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള വന്‍കിട നിര്‍മാണങ്ങള്‍ക്ക് ഇത്തരം ഇളവുകള്‍ ദുരുപയോഗം ചെയ്യാനാവാത്തവിധം ശക്തമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും ഉറപ്പാക്കണം.കേരളം പോലുള്ള തീരദേശ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിരവധി കുടുംബങ്ങള്‍ വീടുകളുടെ അനുമതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ നേരിടുന്നുണ്ട്. ചിലര്‍ക്ക് നിയമപരമായ നടപടികള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാവുന്നില്ല; മറ്റുചിലര്‍ക്ക് വീടുകളുടെ ക്രമവല്‍ക്കരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപേക്ഷകളില്‍ തീരുമാനമുണ്ടാകുന്നില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള അനിശ്ചിതത്വം കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതസുരക്ഷയെയും സാമ്പത്തികസ്ഥിതിയെയും ബാധിക്കുന്നു.ഒരു വീട് എന്നത് ഇഷ്ടികയും സിമന്റുംകൊണ്ട് നിര്‍മിച്ച കെട്ടിടം മാത്രമല്ല. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സമ്പാദ്യവും അധ്വാനവും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകളുമാണ് അതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നിയമലംഘനങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കാതെതന്നെ, നിയമത്തില്‍ വന്ന മാറ്റങ്ങളുടെ പ്രയോജനം ന്യായമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
പരിഹാരത്തിനായി പൊതുചര്‍ച്ചയും കൂട്ടായ മുന്നേറ്റവും
തീരദേശ പരിപാലന നിയമത്തിലെ ഇളവുകള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ആരുടെ ജീവിതത്തിലാണ് മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യം പൊതുസമൂഹത്തില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടണം. നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷിക്കലാണെന്നതില്‍ സംശയമില്ല. എന്നാല്‍, ആ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികള്‍ സാധാരണക്കാരുടെ ന്യായമായ ജീവിതാവശ്യങ്ങളെ അനാവശ്യമായി തകര്‍ക്കുന്നവയാകരുത്.നിയമത്തില്‍ ഇളവുകള്‍ അനുവദിച്ചിട്ടും അവയുടെ പ്രയോജനം ലഭിക്കാതെ വീടുകള്‍ അനിശ്ചിതത്വത്തില്‍ തുടരുന്ന സാഹചര്യം പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അതിന് കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരുകള്‍, തീരദേശ പരിപാലന അതോറിറ്റികള്‍, നിയമവിദഗ്ധര്‍, പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകര്‍, ജനപ്രതിനിധികള്‍, തീരദേശവാസികള്‍ എന്നിവരെല്ലാം പങ്കാളികളാകുന്ന ഗൗരവമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ ആവശ്യമാണ്.പ്രശ്‌നം നേരിടുന്ന കുടുംബങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ നിയമപരമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികളുടെ മുന്നിലെത്തിക്കുകയും വേണം. വ്യക്തമായ മാനദണ്ഡങ്ങളോടെയുള്ള പ്രത്യേക ആശ്വാസപദ്ധതിക്കായി കൂട്ടായ ശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തുകയും വേണം.പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണവും മനുഷ്യരുടെ പാര്‍പ്പിടാവകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകളും പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടേണ്ടവയല്ല; അവയ്ക്കിടയില്‍ നീതിപൂര്‍വമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ കണ്ടെത്തുകയാണ് വേണ്ടത്. നിയമം മാറുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ന്യായമായ പ്രയോജനം ജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിക്കണം. തീരദേശത്തെ സാധാരണക്കാരുടെ വീടുകള്‍ നിയമത്തിന്റെ നിഴലില്‍ അനിശ്ചിതമായി തുടരാതെ, പരിസ്ഥിതിക്കും ജനജീവിതത്തിനും ഒരുപോലെ നീതി ലഭിക്കുന്ന പരിഹാരമാണ് കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
