ബിഎസ്
ബിസിഇ 325-ലെ ഒന്നാം നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് മുതല് 1962-65 കാലഘട്ടത്തിലെ രണ്ടാം വത്തിക്കാന് സൂനഹദോസ് വരെ, കത്തോലിക്കാ സഭ അതിന്റെ ചരിത്രത്തില് 21 സാര്വത്രിക (എക്യുമെനിക്കല്) സൂനഹദോസുകളെ അംഗീകരിക്കുന്നു. വിശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തര്ക്കങ്ങള് പരിഹരിക്കാനും നിയമങ്ങള് ക്രമീകരിക്കാനും സഭയെ നയിക്കാനുമായി ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മെത്രാന്മാരുടെ ഈ സമ്മേളനങ്ങള് വിളിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടു; പാപ്പയുടെ അംഗീകാരം ലഭിക്കുമ്പോള് മാത്രമേ ഇവ ഔദ്യോഗികമായിത്തീരുകയുള്ളൂ.ആദ്യകാല, സാമ്രാജ്യകാല സൂനഹദോസുകള് (4 8 നൂറ്റാണ്ടുകള്)ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ സൂനഹദോസുകള് പ്രധാനമായും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തെയും പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തെയും കുറിച്ചുള്ള തര്ക്കങ്ങള് പരിഹരിക്കാനാണ് വിളിച്ചുചേര്ത്തത്.ഒന്നാം നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് (ബിസിഇ. 325)കോണ്സ്റ്റന്റൈന് ചക്രവര്ത്തി വിളിച്ചുകൂട്ടിയ ഈ യോഗം സഭയിലെ ആദ്യത്തെ സാര്വത്രിക സൂനഹദോസാണ്. ‘യേശു ദൈവത്താല് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജീവിയാണ്’ എന്ന ആരിയന് അബദ്ധസിദ്ധാന്തത്തെ ഇത് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ അതേ സത്തയിലുള്ളവനാണ് യേശു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും നമ്മള് ഇന്ന് ചൊല്ലുന്ന നിഖ്യാ വിശ്വാസപ്രമാണത്തിന് തറക്കല്ലിടുകയും ചെയ്തു.
ഒന്നാം കോണ്സ്റ്റാന്റിനോപ്പിള് സൂനഹദോസ് (381)നിഖ്യാ വിശ്വാസപ്രമാണം പൂര്ത്തിയാക്കിയത് ഇവിടെവച്ചാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദൈവത്വം വ്യക്തമായി നിര്വചിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവ് പിതാവില് നിന്നും പുത്രനില് നിന്നും പുറപ്പെടുന്നുവെന്ന വിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.എഫേസൂസ് സൂനഹദോസ് (431)’യേശുവില് ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും വെവ്വേറെയാണ്’ എന്ന് വാദിച്ച നെസ്റ്റോറിയന് ആശയത്തെ ഈ കൗണ്സില് എതിര്ത്തു. യേശു സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനുമായതുകൊണ്ട് കന്യകാമറിയത്തെ ‘ദൈവമാതാവ്’ എന്ന് ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.കാല്സിഡോണ് സൂനഹദോസ് (451):യേശുക്രിസ്തുവിന് പൂര്ണ്ണമായ ദൈവത്വവും പൂര്ണ്ണമായ മനുഷ്യത്വവും ഉണ്ടെന്നും, ഈ രണ്ട് സ്വഭാവങ്ങള് കൂട്ടികലരലുകളോ മാറ്റങ്ങളോ ഇല്ലാതെ ഒരൊറ്റ വ്യക്തിത്വത്തില് നിലനില്ക്കുന്നുവെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു.കോണ്സ്റ്റാന്റിനോപ്പിള് രണ്ട് (553),മൂന്ന് (680 681) സൂനഹദോസുകള്ക്രിസ്തുശാസ്ത്രപരമായ പഠനങ്ങള് കൂടുതല് ലളിതമാക്കി. ക്രിസ്തുവിന് ദൈവീകവും മാനുഷികവുമായ രണ്ട് ഇച്ഛാശക്തികളും രണ്ട് സ്വഭാവങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് മൂന്നാം കോണ്സ്റ്റാന്റിനോപ്പിള് കൗണ്സില് വ്യക്തമാക്കി.
രണ്ടാം നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് (787)വിശുദ്ധരുടെ ചിത്രങ്ങളും രൂപങ്ങളും വണങ്ങുന്നത് വിഗ്രഹ ആരാധനയാണെന്ന ആരോപണങ്ങള്ക്ക് വിരാമമിട്ടു. ചിത്രങ്ങളെയും രൂപങ്ങളെയും ‘ആരാധിക്കുകയല്ല’, മറിച്ച് ‘വണങ്ങുകയാണ്’ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കി അവയുടെ ഉപയോഗം ക്രമീകരിച്ചു.നാലാം കോണ്സ്റ്റാന്റിനോപ്പിള്സൂനഹദോസ് (869 870):പൗരസ്ത്യ-പാശ്ചാത്യ സഭകള് തമ്മിലുണ്ടായ ‘ഫോട്ടിയന് ഭിന്നത’ പരിഹരിക്കാനും സഭാപരമായ അച്ചടക്കം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുമായി ചേര്ന്ന യോഗം.മധ്യകാലഘട്ടത്തിലെയും നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിലെയുംസൂനഹദോസുകള് (12 16 നൂറ്റാണ്ടുകള്)സഭയിലെ ആഭ്യന്തര പരിഷ്കരണങ്ങള്ക്കും ഭരണപരമായ തര്ക്കങ്ങള് പരിഹരിക്കുന്നതിനുമാണ് ഈ കാലഘട്ടം പ്രാധാന്യം നല്കിയത്.ലാറ്ററന് സൂനഹദോസുകള് 1, 2, 3, 4 (1123 1215)റോമിലെ ലാറ്ററന് കൊട്ടാരത്തില് വച്ച് നടന്ന ഈ യോഗങ്ങളില് പ്രധാനമായും വൈദികരുടെ ബ്രഹ്മചര്യം നിര്ബന്ധമാക്കി. നാലാം ലാറ്ററന് സൂനഹദോസ് (1215) വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു. വിശുദ്ധ കുര്ബാനയിലെ അപ്പവും വീഞ്ഞും യഥാര്ത്ഥത്തില് യേശുവിന്റെ ശരീരവും രക്തവുമായി മാറുന്ന പ്രക്രിയയെ ‘ട്രാന്സ്സബ്സ്റ്റാന്സിയേഷന്’ എന്ന് നിര്വചിച്ചത് ഈ സൂനഹദോസാണ്.
ലിയോണ് ഒന്ന് (1245), രണ്ട് (1274)രാജാക്കന്മാരും സഭയും തമ്മിലുള്ള അധികാര തര്ക്കങ്ങള് പരിഹരിക്കാനും പൗരസ്ത്യ സഭയുമായി ഐക്യം സ്ഥാപിക്കാനും ശ്രമിച്ചു.വിയന്ന സൂനഹദോസ് (1311 1312)അക്കാലത്ത് ശക്തരായിരുന്ന ‘നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലര്’ എന്ന സൈനിക-സന്ന്യാസ സഭയെ ഔദ്യോഗികമായി നിരോധിച്ചു.കോണ്സ്റ്റന്സ് സൂനഹദോസ് (1414 1418)ഒരേ സമയം മൂന്ന് പേര് പാപ്പയാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ട വലിയ പ്രതിസന്ധിയെ പരിഹരിച്ചു. മൂവരെയും മാറ്റി പുതിയ പാപ്പയെ തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊണ്ട് സഭയില് ഐക്യം കൊണ്ടുവന്നു.ഫെരാര-ഫ്േളാറന്സ് സൂനഹദോസ് (1431 1445)ഓര്ത്തഡോക്സ് സഭകളുമായി പുനരേകീകരണത്തിന് ശ്രമിച്ച ചരിത്രപരമായ യോഗം.ലാറ്ററന് അഞ്ച് (1512 1517)സഭയ്ക്കുള്ളിലെ അഴിമതിക്കെതിരെയും അച്ചടക്കമില്ലായ്മയ്ക്കെതിരെയും പരിഷ്കാരങ്ങള് നിര്ദ്ദേശിച്ചു.ആധുനിക കൗണ്സിലുകള് (16 20 നൂറ്റാണ്ടുകള്)പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നവീകരണവും ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ചിന്താഗതികളും ഉയര്ത്തിയ വെല്ലുവിളികള്ക്ക് മറുപടി നല്കിയവയാണ് ഈ കൗണ്സിലുകള്.ട്രെന്റ് സൂനഹദോസ് (1545 1563)പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് കത്തോലിക്കാ സഭ നല്കിയ ശക്തമായ മറുപടിയായിരുന്നു ഇത്. വിശ്വാസ സത്യങ്ങള് അത്യന്തം വ്യക്തമായി നിര്വചിച്ചു. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തോടൊപ്പം സഭയുടെ പാരമ്പര്യത്തിനും തുല്യ പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കി. വൈദിക പരിശീലനത്തിന് സെമിനാരികള് ആരംഭിക്കാനും കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കത്തെക്കിസം (മതബോധന ഗ്രന്ഥം) തയ്യാറാക്കാനും തീരുമാനിച്ചു.ഒന്നാം വത്തിക്കാന് സൂനഹദോസ് (1869 1870)വിശ്വാസത്തെയും ധാര്മ്മികതയെയും സംബന്ധിച്ച വിഷയങ്ങളില് ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപനം നടത്തുമ്പോള് പാപ്പയ്ക്ക് അബദ്ധം പറ്റില്ല എന്ന ‘പാപ്പായുടെ അബദ്ധവരവും’ പാപ്പായുടെ പരമാധികാരവും വിശ്വാസപ്രമാണമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
രണ്ടാം വത്തിക്കാന് സൂനഹദോസ് (1962 1965)ജോണ് ഇരുപത്തിമൂന്നാമന് പാപ്പ തുടക്കമിട്ട ഈ കൗണ്സില് ആധുനിക സഭാചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റങ്ങള്ക്ക് വഴിതെളിച്ചു.ലത്തീന് ഭാഷയ്ക്ക് പകരം പ്രാദേശിക ഭാഷകളില് ദിവ്യബലി അര്പ്പിക്കാന് അനുവാദം നല്കി.ഇതര ക്രൈസ്തവ സഭകളുമായും മറ്റു മതങ്ങളുമായും സൗഹൃദപരമായ സംഭാഷണങ്ങള്ക്ക് വഴിതുറന്നു.സഭ എന്നാല് മെത്രാന്മാരും വൈദികരും മാത്രമല്ല, ‘അല്മായരും ദൈവജനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്’ എന്ന ബോധ്യം നല്കി സഭയെ സമകാലിക ലോകത്തിലേക്ക് തുറന്നുകൊടുത്തു.
