ഫാ. റാഫേല് കൊമരംചാത്ത്
മാനവരാശി അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോള്, ലോകത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയായി നിലകൊള്ളാന് കത്തോലിക്കാ സഭ എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലെ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ ഭീകരതയില് നിന്ന് തുടങ്ങി, ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടില് ഇറാന് ഉള്പ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമേഷ്യന് മേഖലകളില് പുകയുന്ന യുദ്ധാഗ്നി വരെ എത്തിനില്ക്കുമ്പോള്, സഭ ഉയര്ത്തുന്ന സമാധാന സന്ദേശങ്ങള്ക്ക് പ്രസക്തിയേറുകയാണ്. ഓരോ യുദ്ധവും പരാജയപ്പെടുന്നത് മനുഷ്യത്വമാണെന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യം സഭ വീണ്ടും വീണ്ടും ലോകത്തെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ലെയോ പതിമൂന്നാമനില് നിന്ന് ലെയോ പതിനാലാമനിലേക്ക്
തുടരുന്ന പൈതൃകം
യുദ്ധത്തെയും സാമൂഹിക നീതിയെയും കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക സഭയുടെ നിലപാടുകള്ക്ക് ദാര്ശനികമായ അടിത്തറ പാകിയവരില് പ്രമുഖനാണ് ലെയോ പതിമൂന്നാമന് പാപ്പ. പത്തൊന്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തില് (1891) അദ്ദേഹം പുറപ്പെടുവിച്ച ‘റെരും നോവാരും’ (Rerum Novarum) എന്ന അപ്പസ്തോലിക പ്രബോധനം കേവലം തൊഴില് പ്രശ്നങ്ങളെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സമാധാനത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും പുതിയ പാഠങ്ങള് കൂടിയാണ് ലോകത്തിന് നല്കിയത്. സമാധാനം എന്നത് വെറുമൊരു യുദ്ധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയല്ല, മറിച്ച് അത് ‘നീതിയുടെ ഫലമാണെന്ന്’ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു.
ഇന്ന്, ആഗോള രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങള് കൂടുതല് കലുഷിതമായിരിക്കുമ്പോള് സഭയുടെ അമരത്തെത്തിയ ലെയോ പതിനാലാമന് പാപ്പ അതേ സമാധാന പാതയില് ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നു. ആയുധങ്ങള് കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് പരസ്പര ബഹുമാനത്തിലൂടെയും സാഹോദര്യത്തിലൂടെയുമാണ് ലോകം നിലനില്ക്കേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം ലോകനേതാക്കളെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു. മുന്ഗാമികള് തെളിച്ച പാതയിലൂടെ, വിദ്വേഷത്തിന് പകരം സ്നേഹത്തിന്റെ നയതന്ത്രം നടപ്പിലാക്കാനാണ് അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്.
ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളും
തകര്ന്നടിഞ്ഞ മാനവികതയും
ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാല്, യുദ്ധം ഒന്നിനും പരിഹാരമല്ലെന്ന് സഭ ആവര്ത്തിച്ച് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് കാണാം. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ ‘അനാവശ്യമായ കൂട്ടക്കൊല’ എന്നാണ് ബെനഡിക്ട് പതിനഞ്ചാമന് പാപ്പ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ലോകശക്തികള് അഹന്തയോടെ പോരടിച്ചപ്പോള്, നിശബ്ദമാക്കപ്പെട്ട സാധാരണക്കാരുടെ ശബ്ദമായി അദ്ദേഹം മാറി.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കരിനിഴല് വീണ കാലത്ത് പയസ് പന്ത്രണ്ടാമന് പാപ്പ നടത്തിയ പ്രസ്താവന ഇന്നും ലോകത്തിന് മുന്പിലുള്ള വലിയൊരു താക്കീതാണ്:
‘സമാധാനം കൊണ്ട് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ല, എന്നാല് യുദ്ധം കൊണ്ട് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം.’
ദശലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവനും സംസ്കാരങ്ങളും ചാരമായ ആ കറുത്ത നാളുകള്ക്ക് ശേഷവും ലോകം യുദ്ധക്കൊതി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് ഖേദകരമാണ്. ഈ ചരിത്രപരമായ നിലപാടുകള് തന്നെയാണ് ആധുനിക കാലത്തെ യുദ്ധമുഖങ്ങളിലും സഭയുടെ വഴികാട്ടിയായി നിലകൊള്ളുന്നത്.
ഇറാന് പ്രതിസന്ധിയും ആധുനിക ലോകവും
നിലവില് ഇറാന്, ഇസ്രായേല് മേഖലകളില് തുടരുന്ന അസ്വസ്ഥതകള് ലോകത്തെ മറ്റൊരു വലിയ യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തില് ലെയോ പതിനാലാമന് പാപ്പ നടത്തിയ ഇടപെടലുകള് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങള്ക്കായി മതത്തെയും ദൈവനാമത്തെയും യുദ്ധത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നത് ദൈവനിന്ദയാണെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം സമാധാനത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്, അവിടുത്തെ നാമത്തില് രക്തം ചിന്തുന്നത് തികച്ചും വിരോധാഭാസമാണ്.
ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ തന്റെ ‘ഫ്രത്തേല്ലി തൂത്തി’ (Fratelli Tutti) എന്ന പ്രബോധനത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിയതുപോലെ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു യുദ്ധത്തെയും ‘നീതിയുക്തമായ യുദ്ധം’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. ആധുനിക ആയുധങ്ങളുടെ അപാരമായ വിനാശശക്തിയും, അവ വരുത്തിവെക്കുന്ന ആപത്തുകളും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള് യുദ്ധം എല്ലായ്പ്പോഴും മനുഷ്യരാശിയുടെ പരാജയമാണ്. യുദ്ധം തുടങ്ങാന് എളുപ്പമാണ്, എന്നാല് അത് വരുത്തിവെക്കുന്ന മുറിവുകള് ഉണങ്ങാന് തലമുറകള് വേണ്ടിവരും.
ലെയോ പതിമൂന്നാമന് മുതല് ലെയോ പതിനാലാമന് വരെയുള്ള പാപ്പമാരുടെ നിലപാടുകള് പരിശോധിച്ചാല് ഒരു കാര്യം സ്ഫടികസ്പഷ്ടമാണ്: കത്തോലിക്കാ സഭ വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത് ആയുധങ്ങള് കൊണ്ട് നേടുന്ന വിജയമല്ല, മറിച്ച് സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെയും കരുണയിലൂടെയും കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന സമാധാനമാണ്.
യുദ്ധം വിതയ്ക്കുന്ന നാശത്തിന്റെ ചാരത്തില് നിന്ന് പുതിയൊരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കാന് ‘നമ്മളെല്ലാവരും സഹോദരങ്ങളാണ്’ എന്ന ബോധ്യം മനുഷ്യരില് ഉണരേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ വചനം ഹൃദയങ്ങളില് ഏറ്റുവാങ്ങാന് നമുക്ക് പ്രാര്ത്ഥിക്കാം. സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവായ ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികള് എന്ന നിലയില്, വിദ്വേഷത്തിന്റെ മതിലുകള് തകര്ക്കാനും സമാധാനത്തിന്റെ പാലങ്ങള് പണിയാനും നമുക്ക് ഓരോരുത്തര്ക്കും കടമയുണ്ട്.
