സംവിധാനം ചാന് ഇര്മാക്
പ്രഫ. ഷാജി ജോസഫ്
മൈ ഫാദര് ആന്ഡ് മൈ സണ് എന്ന ടര്ക്കിഷ് ചിത്രം കുടുംബം, സ്നേഹം, ക്ഷമ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള കാഴ്ചയാണ്. വളരെ ലളിതവും എന്നാല് ശക്തമായതുമായ രീതിയില് ഹൃദയത്തെ സ്പര്ശിക്കുന്ന അപൂര്വ്വ ചിത്രങ്ങളില്
ഒന്നാണിത്. ടര്ക്കിഷ് സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചോ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചോ യാതൊരു അറിവുമില്ലാത്ത ഒരു കാഴ്ചക്കാരന് പോലും അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുമായും അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങളുമായും എളുപ്പത്തില് ബന്ധപ്പെടാന് കഴിയും.
1980-ലെ സൈനിക അട്ടിമറിയുടെ കാലഘട്ടത്തില്, തുര്ക്കിയിലെ ഒരു ദുഷ്കരമായ സമയത്താണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. പ്രധാന കഥാപാത്രമായ സാദിക് (ഫ്ളിക്കെര്ട്ട് കുസ്കന്), ഒരു പത്രപ്രവര്ത്തകനാകാന് സ്വപ്നം കാണുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനാണ്. പിതാവ് ഹുസൈന്റെ (സെറ്റിന് ടെക്കിന്ഡര്) ആഗ്രഹങ്ങള്ക്ക് വിരുദ്ധമായി അയാള് ഗ്രാമം വിട്ട് നഗരത്തിലെ തന്റെ അഭിലാഷങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നു. ഹുസൈനാകട്ടെ ലളിതമായ ജീവിതത്തില് വിശ്വസിക്കുന്ന, മകന് കുടുംബ ഭൂമി പരിപാലിക്കണമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന, കര്ശനവും പരമ്പരാഗതവുമായ പാത പിന്തുടരുന്ന ഒരു കര്ഷകനാണ്.
അച്ഛനും മകനും തമ്മിലുള്ള ഈ സംഘര്ഷം വര്ഷങ്ങളോളം നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന ആഴത്തിലുള്ള വൈകാരിക വിടവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ സാദിക്കിന്റെ ജീവിതം അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെയല്ല. രാഷ്ട്രീയ അസ്വസ്ഥതകള് കാരണം, അയാള് അറസ്റ്റിലാവുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, ജീവിതം വേദനയും നഷ്ടവും നിറഞ്ഞതായിത്തീരുന്നു. ഈ ദുഷ്കരമായ കാലയളവില്, മകന് ‘ഡെനിസിന്’ ജന്മം നല്കുന്നതിനിടെ ഭാര്യ മരിക്കുന്നു. ഭൂതകാലത്തിന്റെ വൈകാരികവും ശാരീരികവുമായ മുറിവുകള് പേറി സാദിക്ക് തന്റെ കുട്ടിയെ വളര്ത്താന് ഒറ്റയ്ക്കാണ്.
വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം, താന് ശാരീരികമായി ഗുരുതരാവസ്ഥയിലാണെന്നും കൂടുതല് സമയമില്ലെന്നും സാദിക്ക് മനസ്സിലാക്കുന്നു. മറ്റ് മാര്ഗങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, തന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങാന് അദ്ദേഹം തീരുമാനിക്കുന്നു – പിതാവുമായുള്ള കടുത്ത വഴക്കിനുശേഷം വളരെക്കാലം മുമ്പ് അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച അതേ സ്ഥലം. മരണത്തിന് മുമ്പ് കുറച്ച് സമാധാനവും ഒരുപക്ഷേ അനുരഞ്ജനവും കണ്ടെത്താമെന്ന പ്രതീക്ഷയില് അദ്ദേഹം തന്റെ മകന് ഡെനിസിനെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
സാദിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോള്, പുനഃസമാഗമം വളരെ ഊഷ്മളമല്ല. പിതാവ് ഹുസൈന് ഇപ്പോഴും ദേഷ്യത്തിലും വേദനയിലും ആണ്. നാടിനെയും കുടുംബത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ചതിന് മകനോട് എളുപ്പത്തില് ക്ഷമിക്കാന് അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയില്ല. അവര് തമ്മിലുള്ള സംഘര്ഷം, കാണാന് വളരെ യഥാര്ത്ഥവും വേദനാജനകവുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, കുഞ്ഞു ഡെനിസിന്റെ സാന്നിധ്യം പതുക്കെ കാര്യങ്ങള് മാറ്റാന് തുടങ്ങുന്നു. നഗരത്തില് വളര്ന്ന ഒരു ചടുലനും നിഷ്കളങ്കനുമായ കുട്ടിയാണ് ഡെനിസ്. ഗ്രാമവാസികളില് നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തനാണ് അവന്. കണ്ണട ധരിക്കുന്നു, സയന്സ് ഫിക്ഷന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഉജ്ജ്വലമായ ഭാവനയും ഉണ്ട്.
മുത്തച്ഛനുമായുള്ള അവന്റെ ഇടപെടലുകള് കഥയില് നര്മ്മത്തിന്റെയും ഊഷ്മളതയുടെയും നിമിഷങ്ങള് കൊണ്ടുവരുന്നു. തുടക്കത്തില്, ഹുസൈന് തന്റെ ചെറുമകനുമായി എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെടണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ക്രമേണ, ഡെനിസിന്റെ ആകര്ഷണീയതയും നിഷ്കളങ്കതയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഠിനമായ ഹൃദയത്തെ ഉരുക്കുവാന് തുടങ്ങുന്നു. കാലങ്ങള്ക്ക് ശേഷവും ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളുള്ള ബന്ധങ്ങള് സാവധാനത്തില് എങ്ങനെ സുഖപ്പെടുത്തുമെന്ന് ചിത്രം മനോഹരമായി കാണിക്കുന്നു. കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്കിടയിലും സാദിക്ക് ഒരിക്കലും തന്റെ പിതാവിനോടുള്ള സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഹുസൈന് ശാഠ്യക്കാരനാണെങ്കിലും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വേദനയും മകനോടുള്ള സ്നേഹവും വഹിക്കുന്നു. അവരുടെ ബന്ധം സങ്കീര്ണ്ണമാണ്, പറയാത്ത വികാരങ്ങള് നിറഞ്ഞതാണ്. സാദിക്കിന്റെ ആരോഗ്യം വഷളാകുമ്പോള്, അവരുടെ തകര്ന്ന ബന്ധം നന്നാക്കാനുള്ള ത്വര കൂടുതല് ശക്തമാകുന്നു.
ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പര്ശിയായ വശങ്ങളിലൊന്ന് മുത്തച്ഛന്, അച്ഛന്, മകന് എന്നീ മൂന്ന് തലമുറകളെ അത് എങ്ങനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഓരോ തലമുറയ്ക്കും അവരുടേതായ ചിന്താഗതിയും ജീവിതരീതിയും ഉണ്ട്, എന്നിട്ടും അവര് സ്നേഹത്താല് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തെറ്റിദ്ധാരണകളും അഹങ്കാരവും മനുഷ്യരെ എങ്ങനെ വേര്പെടുത്തുമെന്ന് ഈ ചിത്രം കാണിക്കുന്നു, പക്ഷേ സ്നേഹം എപ്പോഴും അവരെ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരാന് ഒരു വഴി കണ്ടെത്തുന്നു. ചിത്രത്തിലെ പ്രകടനങ്ങള് മികച്ചതാണ്. അഭിനേതാക്കള് അവരുടെ വേഷങ്ങളില് സ്വാഭാവികവും
ഹൃദയസ്പര്ശിയായതുമായ ഗുണം കൊണ്ടുവരുന്നു, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പ്രകടനം യഥാര്ത്ഥമായി അനുഭവപ്പെടുത്തുന്നു.
ഡെനിസ് എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ബാലതാരം (എഗെ തന്മാന്) പ്രത്യേകിച്ച് അവിസ്മരണീയമാണ്, കഥയില് സന്തോഷവും സങ്കടവും കൊണ്ടുവരുന്നു. പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലവും സിനിമയുടെ വൈകാരിക ആഴം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു,
ഓരോ രംഗവും പ്രേക്ഷകരില് കൂടുതല് സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. ഈ സിനിമ യഥാര്ത്ഥത്തില് സവിശേഷമാക്കുന്നത് അതിന്റെ ലാളിത്യമാണ്. സങ്കീര്ണ്ണമായ കഥപറച്ചിലിനെയോ ഗംഭീരമായ ദൃശ്യങ്ങളെയോ ഇത് ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. പകരം, ഇത് മനുഷ്യ വികാരങ്ങളിലും ബന്ധങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. കഥ പിന്തുടരാന്
എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ അത് കാഴ്ചക്കാരില് ശാശ്വതമായ ഒരു മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു. കുടുംബം, ക്ഷമ, സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കല് എന്നിവയുടെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇത് നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ചിത്രത്തിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് വികാരഭരിതമാണ്, കാഴ്ചക്കാരെ കണ്ണീരണിയിക്കും. ജീവിതം ചെറുതാണെന്നും കോപം മുറുകെ പിടിക്കുന്നത് കൂടുതല് വേദനയ്ക്ക് കാരണമാകുമെന്നും സൗമ്യവും എന്നാല് ശക്തവുമായ ഒരു ഓര്മ്മപ്പെടുത്തലാണിത്. ക്ഷമിക്കാനും വീണ്ടും ബന്ധപ്പെടാനും നമ്മള് സ്നേഹിക്കുന്ന ആളുകളെ സ്നേഹിക്കാനും ഈ ചിത്രം നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. പല ഭാഷകളിലായി ധാരാളം കണ്ട് കഴിഞ്ഞ കഥാ തന്തുവാണ് സിനിമക്ക് ആധാരം. എന്നിരുന്നാലും സംവിധായകന് ഈ ചിത്രത്തെ വേറിട്ട രീതിയിലാണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി ഹൃദയത്തെ നേരിട്ട് സ്പര്ശിക്കുന്ന മനോഹരവും വൈകാരികവുമായ ഒരു സിനിമയാണ്. അച്ഛന്മാരെയും മക്കളെയും കുറിച്ചുള്ള കഥയാണിത്, തെറ്റുകളെയും ക്ഷമയെയും കുറിച്ച്, സ്നേഹത്തിന്റെ നിലനില്ക്കുന്ന ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒന്ന്. കഥപറച്ചിലില് ലളിതമാണെങ്കിലും വികാരങ്ങളാല് സമ്പന്നമായ ഈ സിനിമ കണ്ടതിനുശേഷവും വളരെക്കാലം നിങ്ങളോടൊപ്പം നിലനില്ക്കും.
