ബിജോ സില്വേരി
ചില ഓര്മകള്ക്ക് കാലത്തിന്റെ പൊടിപിടിക്കില്ല. അവ മനസ്സിന്റെ ഏതെങ്കിലും കോണില് നിശ്ശബ്ദമായി കാത്തുകിടക്കും. ഒരിക്കല് അവ അക്ഷരങ്ങളായി പുറത്തേക്കൊഴുകുമ്പോള്, അതുവരെ വ്യക്തിയുടെ സ്വകാര്യസ്വത്തായിരുന്ന അനുഭവങ്ങള് ഒരു ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രമായും ഒരു ജനതയുടെ ജീവിതസാക്ഷ്യമായും രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.
ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ ‘ബാല്യം’ അത്തരമൊരു ഓര്മയാത്രയുടെ പുസ്തകമാണ്. എറണാകുളം ജില്ലയില് ഗോതുരുത്തിനോട് ചേര്ന്നുകിടക്കുന്ന പട്ടാണിതുരുത്തിലാണ് ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ ജനനം. ബഹുഭൂരിഭാഗവും ഓലമേഞ്ഞ വീടുകള്, വൈദ്യുതി ഇല്ല, റോഡ് ഗതാഗതം പരിമിതം ഈ കാലഘട്ടത്തിനെയാണ് ഗ്രന്ഥകാരന് പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നത്. അത് പട്ടാണിതുരുത്തിന്റേയും തൊട്ടടുത്തുള്ള ഗോതുരുത്തിന്റേയും മാത്രം വിവരണമാകുന്നില്ല, മറിച്ച് ആ കാലഘട്ടത്തിലെ കേരളത്തിന്റെ ഏകദേശ പരിച്ഛേദം എന്നു പറയാം.ബാല്യം എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ കലണ്ടറിലെ ഏതാനും വര്ഷങ്ങള് മാത്രമല്ല. മനുഷ്യന് ജീവിച്ചുതീര്ക്കുന്ന ഓരോ കാലത്തിലും മനസിനുള്ളില് നിശ്ശബ്ദമായി തുടിക്കുന്ന ഒരു മായാസ്മരണയാണ്. മറവിരോഗം ബാധിച്ചാല് പോലും പച്ചപിടിച്ചു നില്ക്കുന്ന ഒരേയൊരു കാലം. വളര്ന്നുവലുതാകുമ്പോള് പിന്നിട്ട വഴികളിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്ന മനുഷ്യന് അവിടെ കണ്ടെത്തുന്നത് തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ മാത്രമല്ല; താന് ജീവിച്ച സമൂഹത്തെയും ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യരെയും പ്രകൃതിയെയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളെയുമാണ്. കാലം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ പല കാഴ്ചകളും ഓര്മയുടെ വെളിച്ചത്തില് വീണ്ടും തെളിയുന്നു. അങ്ങനെ തെളിയുന്ന കാഴ്ചകള്ക്ക് വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളുടെ വൈകാരികതയോടൊപ്പം ചരിത്രത്തിന്റെ മൂല്യവും കൈവരുന്നു. ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ ബാല്യം വായിക്കുമ്പോള് അനുഭവപ്പെടുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷത ഇതാണ്.തന്റെ ബാല്യകാലത്തെ സംഭവങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും വിശേഷങ്ങളുമാണ് ഗ്രന്ഥകാരന് ഓര്മിച്ചെഴുതുന്നതെങ്കിലും, ആ ഓര്മകള് വ്യക്തിജീവിതത്തിന്റെ അതിരുകള്ക്കുള്ളില് ഒതുങ്ങിനില്ക്കുന്നില്ല. അവ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സാമൂഹികജീവിതത്തിലേക്കും തൊഴില്സംസ്കാരത്തിലേക്കും ഗ്രാമീണ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിലേക്കും സഞ്ചരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഈ പുസ്തകം ഒരാളുടെ ബാല്യകാല സ്മരണകളില്നിന്ന് ഒരു ദേശത്തിന്റെ പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയായി മാറുന്നു. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ പലതരം ജീവിതസന്ദര്ഭങ്ങള് ഈ കൃതിയില് ഇടംപിടിക്കുന്നു. തൊഴില്, ഗതാഗതം, ജലഗതാഗതം, മത്സ്യബന്ധനം, കയര്പിരി, കള്ളുചെത്ത്, മണല്വാരല്, കക്കവാരല്, വളര്ത്തുമൃഗങ്ങള്, ശുദ്ധജലക്ഷാമം, വെള്ളപ്പൊക്കം, വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള യാത്രകള് ഇവയെല്ലാം ചേര്ന്നാണ് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ജീവിതചിത്രം രൂപപ്പെടുന്നത്.
ഓര്മകളില് തെളിയുന്ന പഴയ ദേശംഓരോ ദേശത്തിനും പറയാന് ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. എന്നാല് ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളില് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന സംഭവങ്ങള്ക്കപ്പുറം, മനുഷ്യരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തില് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ചരിത്രം കൂടിയുണ്ട്. അതില് രാജാക്കന്മാരുടെയും ഭരണാധികാരികളുടെയും യുദ്ധങ്ങളുടെയും വിജയങ്ങളുടെയും കഥകള്ക്കു പകരം സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനവും ദാരിദ്ര്യവും പ്രതീക്ഷകളും അതിജീവനവുമാണ് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നത്. ഔദ്യോഗിക ചരിത്രരേഖകള് പലപ്പോഴും വിട്ടുപോകുന്ന ഈ ജീവിതചരിത്രമാണ് ഓര്മക്കുറിപ്പുകള് വീണ്ടെടുക്കുന്നത്.ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ ബാല്യം ഈ അര്ഥത്തില് പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്നു. ഒരു കാലഘട്ടത്തില് മനുഷ്യര് എങ്ങനെ ജീവിച്ചു, ഉപജീവനത്തിനായി ഏതെല്ലാം തൊഴിലുകളില് ഏര്പ്പെട്ടു, യാത്രകള് എങ്ങനെ നടത്തി, പ്രകൃതിയുമായി എങ്ങനെയൊക്കെ ഇണങ്ങിയും പൊരുതിയും കഴിഞ്ഞു എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം തേടാനുള്ള വഴികള് ഈ ഓര്മപ്പുസ്തകം തുറന്നിടുന്നു.അധ്വാനത്തിന്റെ ചരിത്രം; അതിജീവനത്തിന്റെ പാഠങ്ങള്മത്സ്യബന്ധനം, കയര്പിരി, മണല്വാരല്, കക്കവാരല് തുടങ്ങിയ തൊഴില്മേഖലകളുടെ സാന്നിധ്യം ഗ്രന്ഥകാരന്റെ കുറിപ്പുകളില് പ്രത്യേകം പരാമര്ശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇവ കേവലം തൊഴിലുകളുടെ പേരുകളല്ല. ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രവും പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളും മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്.
വെള്ളവും പുഴയും കായലും തീരപ്രദേശങ്ങളും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന സമൂഹങ്ങളില് മത്സ്യബന്ധനം ഒരു തൊഴില് മാത്രമായിരുന്നില്ല; അതൊരു ജീവിതസംസ്കാരം കൂടിയായിരുന്നു. ജലത്തിന്റെ സ്വഭാവവും കാലാവസ്ഥയുടെ മാറ്റങ്ങളും മത്സ്യങ്ങളുടെ ലഭ്യതയും തൊഴില്സാധ്യതകളെ നിര്ണയിച്ചു. അതുപോലെ, കയര്പിരിയും കള്ളുചെത്തും മണല്വാരലും കക്കവാരലും അന്നത്തെ പ്രാദേശിക സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ വിവിധ തലങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.ഈ തൊഴിലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്മകള്ക്ക് മറ്റൊരു ചരിത്രമൂല്യം കൂടിയുണ്ട്. ഇന്ന് പല മേഖലകളിലും തൊഴില്രീതികള് മാറുകയും പഴയ ഉപജീവനമാര്ഗങ്ങള് അപ്രത്യക്ഷമാകുകയോ അവയുടെ പ്രാധാന്യം കുറയുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്, അത്തരം തൊഴിലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അനുഭവവിവരണങ്ങള് പഴയകാലത്തെ ജീവിതാവസ്ഥകളുടെ രേഖകളായി മാറുന്നു. അധ്വാനത്തിന്റെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോള്, അതിനു പിന്നിലെ മനുഷ്യരെയും അവരുടെ ജീവിതസമരങ്ങളെയും കൂടി ഓര്മയില് നിലനിര്ത്താന് കഴിയുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള പച്ചയായ പല മനുഷ്യരേയും ഈ പുസ്തകത്തില് നമുക്ക് കണ്ടെത്താനാകും. പോത്തിറച്ചി തലച്ചുമടായി നടന്ന് വില്ക്കുന്നൊരാള്, മുട്ടകള് ചോദിച്ച് വീടുകളിലെത്തുന്ന ജൂതന്, ഏക്കറു കണക്കിന് ഭൂമിയുണ്ടായിരുന്ന സംഗമേശ്വര് അയ്യര്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില് നിന്ന് കഴിച്ച ലഢുവിന്റെ മധുരോതാരമായ ഓര്മ, ദേവസിച്ചേട്ടന്റെ വിവാഹത്തിന് വിരുന്നെത്തിയ ഗ്രാമഫോണ്, റേഡിയോ, അലമാരയ്ക്ക് തുല്യമായ പെട്ടി, കട്ടില്, കല്ലുകെട്ടി മാങ്ങകൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന അച്ചാറിന്റെ എരിവും പുളിയും, മടല് തല്ലുന്നതിന്റേയും കയര് റാട്ടിന്റേയും ശബ്ദം, രാത്രിയിലത് തവളകളുടേയും ചീവീടുകളുടേയും ശബ്ദങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട് അക്കാലത്തെ പ്രകൃതിയെ നമുക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിതരുന്നു.
വെള്ളത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച ജീവിതംപഴയകാലത്തെ ഗ്രാമീണജീവിതം മനസ്സിലാക്കാന് അന്നത്തെ ഗതാഗതസംവിധാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അനിവാര്യമാണ്. ഇന്ന് റോഡുകളും പാലങ്ങളും വാഹനങ്ങളും യാത്രയെ എളുപ്പമാക്കുമ്പോള്, പഴയകാലത്ത് യാത്ര തന്നെ പലര്ക്കും അധ്വാനവും ക്ഷമയും ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്ന അനുഭവമായിരുന്നു. ചെങ്കല്പ്പാതകളും ഇടുങ്ങിയ നടവഴികളും പരിമിതമായ യാത്രാസൗകര്യങ്ങളും ജീവിതത്തിന്റെ ഗതിയെ നിര്ണയിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലം നമുക്കുണ്ടായിരുന്നു. പാലങ്ങള് വേണ്ടത്ര ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് ഒരു പ്രദേശത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്കു പോകുന്നത് ഇന്നത്തെപ്പോലെ ലളിതമായിരുന്നില്ല. ജലാശയങ്ങള് കടക്കാനും യാത്ര തുടരാനും വഞ്ചികളെയും ബോട്ടുകളെയും ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നു. വിവിധതരം വഞ്ചികളും ബോട്ടുകളും ജലഗതാഗതത്തിന്റെ ഉപാധികള് മാത്രമായിരുന്നില്ല; അവ ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ സാമൂഹികജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജലഗതാഗതം സാധനങ്ങളുടെ കൈമാറ്റത്തിനും വ്യാപാരാവശ്യങ്ങള്ക്കും തൊഴില്സാധ്യതകള്ക്കും മനുഷ്യരുടെ പരസ്പരബന്ധങ്ങള്ക്കും വഴിയൊരുക്കി. അതേസമയം, ഗതാഗതസൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവ് വിദ്യാഭ്യാസം, ചികിത്സ, തൊഴില് തുടങ്ങിയ ജീവിതാവശ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തെപ്പോലും പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഒരു പാലത്തിന്റെ അഭാവം എന്നത് യാത്രയിലെ അസൗകര്യം മാത്രമല്ല; രണ്ടു കരകള്ക്കിടയില് ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരുടെ അവസരങ്ങള്ക്കിടയിലുള്ള അകലവും കൂടിയാണ്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തില് ‘ബാല്യം’ പോലൊരു ഓര്മപ്പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാകുന്നു. വഞ്ചികളും ബോട്ടുകളും നടവഴികളും ചെങ്കല്പ്പാതകളും ഓര്മയില് തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്, അവയ്ക്കൊപ്പം ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ജീവിതവേഗവും മനുഷ്യരുടെ യാത്രാക്ലേശങ്ങളും വായനക്കാരനു തിരിച്ചറിയാനാകുന്നു.കാല്നടയായി താണ്ടിയ ദൂരങ്ങള്ഇന്നത്തെ കുട്ടികള്ക്ക് സ്കൂളിലേക്കുള്ള യാത്ര മിക്കവാറും വാഹനങ്ങളിലാണ്. സൈക്കിള് ഇല്ലാത്ത കുട്ടികള് വളരെ ചുരുക്കം. എന്നാല് ഒരുകാലത്ത് കിലോമീറ്ററുകള് കാല്നടയായി സഞ്ചരിച്ചാണ് അധ്യാപകരും വിദ്യാര്ഥികളും വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ലോകത്തെത്തിയിരുന്നത്. ഗോതുരുത്ത് സ്കൂളിലേക്ക് എത്തിയിരുന്ന അധ്യാപകര് ദിനേന താണ്ടിയിരുന്ന ദൂരം ഇന്ന് നമുക്ക് സങ്കല്പ്പിക്കാന് പോലുമാകില്ല. യാത്രാസൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവം അവരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസം നേടണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിനും അറിവു പകരണമെന്ന അധ്യാപകധര്മത്തിനും മുന്നില് ദൂരം ഒരു വലിയ പരീക്ഷണമായിരുന്ന കാലം. ഇന്നത്തെ സൗകര്യങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില് അന്നത്തെ യാത്രകളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോള്, വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ മൂല്യം കൂടുതല് ആഴത്തില് ബോധ്യപ്പെടുന്നു. സ്കൂളിലേക്കുള്ള ഓരോ യാത്രയും അറിവിലേക്കുള്ള ഒരു കാല്വയ്പ്പായിരുന്നു; ചിലപ്പോള് ശാരീരികമായ അധ്വാനത്തിന്റെയും പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളോടുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെയും ഫലം.അത്തരം അനുഭവങ്ങള് ഓര്മയില് സൂക്ഷിക്കപ്പെടുകയും എഴുത്തിലൂടെ പുനരാവിഷ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്, പഴയകാലത്തെ വിദ്യാഭ്യാസചരിത്രത്തിനും പുതിയൊരു മാനുഷികമുഖം ലഭിക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി നടന്ന മനുഷ്യരുടെ കാലടിപ്പാടുകളും ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ഈ ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ ഓര്മകള് നമ്മോട് പറയുന്നു.അഞ്ചലോട്ടക്കാരനും ദേവാസ്തവിളിയുംഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ജീവിതരീതികള് തിരിച്ചറിയാന് അന്നത്തെ വാര്ത്താവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളെയും സാമൂഹികാചാരങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഓര്മകള്ക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അഞ്ചലോട്ടക്കാരന് അത്തരമൊരു പഴയകാലത്തിന്റെ വാതില് തുറക്കുന്നു.ഇന്ന് ഒരു സന്ദേശം നിമിഷങ്ങള്ക്കുള്ളില് ലോകത്തിന്റെ മറുകരയിലെത്തിക്കാനാകും. എന്നാല് കത്തുകളും സന്ദേശങ്ങളും മനുഷ്യരിലൂടെ ദൂരങ്ങള് താണ്ടിയിരുന്ന കാലത്ത് വാര്ത്തകളുടെ വരവിന് സമയമെടുത്തിരുന്നു. അഞ്ചലോട്ടക്കാരന് അന്ന് വാര്ത്തകളുടെ വാഹകന് മാത്രമായിരുന്നില്ല; അകന്നുപോയ മനുഷ്യരെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു കണ്ണി കൂടിയായിരുന്നു. ഒരു കത്തിന്റെ വരവ് വീടുകളില് പ്രതീക്ഷയും ആകാംക്ഷയും ഉണര്ത്തിയിരുന്ന കാലത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്ക്കുമ്പോള്, ആശയവിനിമയരംഗത്തുണ്ടായ മാറ്റങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാനാകും. ‘ബാല്യം’ വായിക്കുമ്പോള് മണികിലുക്കി ഒരു അഞ്ചലോട്ടക്കാരന് നമ്മുടെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന അനുഭവമുണ്ടാകും.
ദേവാസ്തവിളി പോലുള്ള തീരദേശ ലത്തീന് ആചാരങ്ങളുടെയും സാമൂഹികരീതികളുടെയും പരാമര്ശങ്ങളും ഒരു ദേശത്തിന്റെയും മതത്തിന്റേയും സാംസ്കാരികചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള സൂചനകളാണ്. ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ജീവിതം അതിന്റെ തൊഴില്രീതികളിലും ഗതാഗതസംവിധാനങ്ങളിലും മാത്രമല്ല, അവിടത്തെ വിശ്വാസങ്ങളിലും ആചാരങ്ങളിലും പൊതുജീവിതത്തിന്റെ സവിശേഷതകളിലും കൂടി രൂപപ്പെടുന്നു. അത്തരം പ്രാദേശിക സവിശേഷതകള് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുമ്പോള്, വരുംതലമുറകള്ക്ക് സ്വന്തം ദേശത്തിന്റെ സാംസ്കാരികമായ വേരുകളിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുന്നു. ഒരു കാലഘട്ടത്തില് ഒരു പ്രദേശമാകെ ചര്ച്ചചെയ്തിരുന്ന സാറാ കേസും, ഗോതുരുത്തിലെ കുപ്രസിദ്ധമായിരുന്ന ചാരായംവാറ്റും ബേസില് പുളിക്കത്തറ പരമാര്ശിക്കുന്നുണ്ട്. മലവെള്ളം കയറിയ കാലംപ്രകൃതിയോടു ചേര്ന്നുനിന്ന ജീവിതത്തില് പ്രകൃതി ഒരേസമയം അനുഗ്രഹവും വെല്ലുവിളിയുമായിരുന്നു. ജലാശയങ്ങള് ഉപജീവനത്തിന്റെ വഴികള് തുറന്നുനല്കിയപ്പോള്, വെള്ളപ്പൊക്കവും മലവെള്ളവും ജനജീവിതത്തെ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കിയിരുന്നു. വെള്ളം കയറുന്ന പറമ്പുകളും വീടുകളും, തടസ്സപ്പെടുന്ന യാത്രകള്, ദുരിതത്തിലാകുന്ന തൊഴില്മേഖലകള് ഇവയെല്ലാം പ്രകൃതിയുടെ മാറ്റങ്ങള് മനുഷ്യജീവിതത്തില് സൃഷ്ടിച്ച ആഘാതങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. മലവെള്ളം കയറിയിറങ്ങിപ്പോകുമ്പോള് പറമ്പുകള് വളക്കൂറുള്ളതായി മാറിയിരുന്നു എന്ന ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ നിരീക്ഷണവും പ്രസക്തം.മലവെള്ളം കയറിയ കാലത്തെ ഓര്മകള് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂപ്രകൃതിയും കാലാവസ്ഥയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാന് സഹായിക്കുന്നവയാണ്. അവയില് ദുരിതത്തിന്റെ ഓര്മകള് മാത്രമല്ല, പ്രതിസന്ധികളെ നേരിട്ട മനുഷ്യരുടെ അതിജീവനശേഷിയുടെ ചരിത്രവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശുദ്ധജലത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്ശുദ്ധജലം ഒരു കാലത്ത് പല പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങള്ക്ക് വലിയ പ്രതിസന്ധിയായിരുന്നുവെന്ന കാര്യം ഇന്നു നാം മറന്നുപോകുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ച് തീരദേശത്തെ ദ്വീപുകളില്. കുടിവെള്ളത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പും വെള്ളം ശേഖരിക്കാനുള്ള അധ്വാനവും ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങള് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ജീവിതാവസ്ഥകളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പഴയകാലത്തെ ജലക്ഷാമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്മകള്ക്ക് സാമൂഹികചരിത്രത്തില് സ്ഥാനമുണ്ട്. ഒരു പ്രദേശം വികസിച്ച വഴികള് മനസ്സിലാക്കാന് അവിടത്തെ റോഡുകളും പാലങ്ങളും കെട്ടിടങ്ങളും മാത്രം പരിശോധിച്ചാല് പോരാ; ജനങ്ങള്ക്ക് അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങള് എത്രത്തോളം ലഭ്യമായിരുന്നുവെന്നും പരിശോധിക്കണം. പഴയകാല ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം രേഖകള് വികസനത്തിന്റെ യഥാര്ഥ അര്ഥത്തെക്കുറിച്ചും ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു. പശുവും താറാവും നിറച്ച ഗ്രാമീണജീവിതംഗ്രാമീണജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി പശുവളര്ത്തലും താറാവുവളര്ത്തലും പോലുള്ള ഉപജീവനരീതികള്ക്കും സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. നെല്കൃഷിയും പച്ചക്കറി കൃഷിയും വ്യാപകമായിരുന്നു. വീടും തൊഴിലും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന ഒരു ജീവിത വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള് നിറവേറ്റുന്നതിലും വരുമാനം കണ്ടെത്തുന്നതിലും വളര്ത്തുമൃഗങ്ങള്ക്കും പക്ഷികള്ക്കും പങ്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ജീവിതക്രമത്തില് പലതും വിപണിയില്നിന്നു വാങ്ങുന്ന ഉപഭോഗവസ്തുക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
എന്നാല് പഴയകാലത്ത് കുടുംബങ്ങള് സ്വന്തം അധ്വാനത്തിലൂടെ ഉല്പാദിപ്പിച്ചിരുന്ന വിഭവങ്ങള്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടുമുറ്റവും തൊഴുത്തും ജലാശയങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങളും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു കിടന്നിരുന്ന ആ ജീവിതരീതിയും ബാങ്ക് ലോണുകളും സബ്സിഡിയും സര്ക്കാര് സഹായവും ലഭ്യമാകാതിരുന്ന ആ ഘട്ടം ഗ്രാമീണരുടെ സ്വന്തം കാലില് നില്ക്കാനുള്ള പരിശ്രമങ്ങളെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.പശുക്കളെ വില്ക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്, പൂച്ചകളെ നാടുകടത്തുമ്പോള് ആ വീട്ടുകാര് അനുഭവിച്ചിരുന്ന മാനസികസംഘര്ഷം ‘ബാല്യ’ത്തില് മനോഹരമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കാലം മായ്ക്കാത്ത ബാല്യംബാല്യം ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായമാണെങ്കില്, അതിന്റെ ഓര്മകള് ഒരു ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മറന്നുപോയ അധ്യായങ്ങളിലേക്കുള്ള താക്കോലാണ്. ആ താക്കോല്കൊണ്ട് കാലത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലുകള് തുറക്കാനുള്ള ശ്രമം എന്ന നിലയില് ബേസില് പുളിക്കത്തറയുടെ പുസ്തകം ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു. ഓര്മക്കുറിപ്പുകളുടെ മൂല്യം അവയില് എത്ര സംഭവങ്ങള് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതില് മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ആ സംഭവങ്ങള് എങ്ങനെയാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്, വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങള് എത്രത്തോളം പൊതുജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രമായി മാറുന്നു, ഓര്മകളിലൂടെ വായനക്കാരനില് എന്തുതരം അനുഭവമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും പ്രധാനമാണ്.ഓര്മകള് ഒരു കാലഘട്ടത്തെ അനുഭവപരമായി മനസ്സിലാക്കാന് സഹായിക്കുന്ന വിലപ്പെട്ട രേഖകളാണ്. അതേസമയം, അവയിലെ കാലക്രമം, പ്രാദേശിക സംഭവങ്ങള്, സാമൂഹികസാഹചര്യങ്ങള് തുടങ്ങിയവയെ കൂടുതല് ആഴത്തില് പരിശോധിക്കുമ്പോഴാണ് അവയുടെ ചരിത്രമൂല്യം പൂര്ണമായി തെളിയുന്നത്. ഈ അര്ഥത്തില്, ‘ബാല്യം’ പോലുള്ള കൃതികള് പ്രാദേശികചരിത്രപഠനത്തിന് പ്രചോദനവും സഹായകമായ രേഖയുമാകാനുള്ള സാധ്യതകള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്നു. പല സംഭവങ്ങള്ക്കും കുറേക്കൂടി വിശദീകരണങ്ങള് വേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ എന്ന ചോദ്യം അവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ‘ബാല്യം’ അവസാനിക്കുന്നത്.

