ഫാ. ആന്റണി റാഫേല് കൊമരംചാത്ത്
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം വിതച്ച ഭീകരതയുടെയും നാശത്തിന്റെയും ചാരക്കൂമ്പാരത്തില് നിന്നാണ് 1945 ഒക്ടോബര് 24-ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ എന്ന ആഗോള പ്രസ്ഥാനം ജന്മമെടുക്കുന്നത്. ‘ഇനി ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടാകരുത്’ എന്ന ദൃഢനിശ്ചയവും, വരുംതലമുറകളെ യുദ്ധക്കെടുതികളില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യവുമായിരുന്നു ആ രൂപീകരണത്തിന് പിന്നില്. എന്നാല്, എട്ട് പതിറ്റാണ്ടുകള്ക്കിപ്പുറം നമ്മള് ജീവിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ലോകം അന്ന് യു.എന് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട കാലത്തെ അന്തരീക്ഷത്തില് നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വിസ്ഫോടനവും, ബഹുധ്രുവ ലോകക്രമത്തിന്റെ ആവിര്ഭാവവും, സങ്കീര്ണ്ണമായ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളും ഇന്നത്തെ ആഗോള സാഹചര്യത്തെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു. റഷ്യ-യുക്രെയ്ന് സംഘര്ഷം, മധ്യപൂര്വദേശത്തെ അസ്വസ്ഥതകള്, പുതിയ സൈബര് ഭീഷണികള്, ദ്രുതഗതിയിലുള്ള കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം എന്നിവ നിറഞ്ഞ ഇന്നത്തെ ആധുനിക ലോകത്ത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രാധാന്യവും പ്രസക്തിയും മുമ്പത്തേക്കാളേറെ ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണ്.
ആഗോള സമാധാനവും സുരക്ഷയും
ലോകസമാധാനവും സുരക്ഷയും നിലനിര്ത്തുക എന്നതാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ ഏറ്റവും പ്രാഥമികവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ ചുമതല. ശീതയുദ്ധത്തിന്റെ കഠിനമായ നാളുകള് മുതല് ഇന്നത്തെ ആധുനിക യുദ്ധങ്ങള് വരെ, മാനവികത മൂന്നാമതൊരു ലോകമഹായുദ്ധത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന് കഴിഞ്ഞത് ഈ ആഗോള വേദിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയമാണ്. വിഘടിച്ചു നില്ക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളെ ഒരു മേശയുടെ ചുറ്റുമിരുത്തി ചര്ച്ചകള് നടത്താന് യു.എന് പൊതുസഭയും രക്ഷാസമിതിയും നിരന്തരം വേദിയൊരുക്കുന്നു. ഇതിനുപുറമേ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടം പിടിച്ച സംഘര്ഷ ബാധിത പ്രദേശങ്ങളില് സമാധാനം പുനഃസ്ഥാപിക്കാന് വിവിധ രാജ്യങ്ങളില് നിന്നുള്ള സൈനികരടങ്ങുന്ന യു.എന് സമാധാന പരിപാലന സേന തികച്ചും നിര്ണ്ണായകമായ പങ്കാണ് വഹിക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയമായ വിയോജിപ്പുകള് നിലനില്ക്കുമ്പോഴും, നയതന്ത്ര ചര്ച്ചകള്ക്കുള്ള ഏക ആഗോള ആശ്രയമായി ഇന്നും യു.എന് തുടരുന്നു.
പുതിയ ആഗോള വെല്ലുവിളികളും യു.എന്നും
മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തില് ലോകം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികള് കേവലം അതിര്ത്തി തര്ക്കങ്ങളില് മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. അവയ്ക്ക് കൃത്യമായ ഒരു ആഗോള സ്വഭാവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു രാജ്യത്തിന് മാത്രമായി ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാന് സാധിക്കില്ല. മനുഷ്യരാശി നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണിയായ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ നേരിടാന് പാരീസ് കാലാവസ്ഥാ കരാര് പോലുള്ള കൂട്ടായ ശ്രമങ്ങള് ഏകോപിപ്പിക്കുന്നത് യു.എന്നിന്റെ കീഴിലാണ്. സമാനമായി, കൊവിഡ്-19 പോലുള്ള വലിയ ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധികള് ലോകത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കിയപ്പോള് പ്രതിരോധ പ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കും വാക്സിന് വിതരണത്തിനും നേതൃത്വം നല്കാന് ലോകാരോഗ്യ സംഘടന മുന്നില് നിന്നു. അതിര്ത്തികളില്ലാത്ത അന്താരാഷ്ട്ര ഭീകരവാദം, സൈബര് ആക്രമണങ്ങള്, പുതിയ പകര്ച്ചവ്യാധികള് എന്നിവയെ ചെറുക്കാന് ആഗോളതലത്തില് നിയമങ്ങളും സഹകരണവും രൂപീകരിക്കാന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സാന്നിധ്യം അനിവാര്യമാണ്.
സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങള്
കേവലം രാഷ്ട്രീയ ചര്ച്ചകള്ക്കപ്പുറം, മാനവവികസനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും യു.എന് വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങളാണ് നടത്തുന്നത്. 2030-ഓടെ ലോകത്തില് നിന്ന് ദാരിദ്ര്യവും പട്ടിണിയും തുടച്ചുമാറ്റുക, ലിംഗസമത്വം ഉറപ്പാക്കുക, ഗുണനിലവാരമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം ലഭ്യമാക്കുക, ശുദ്ധജലവും ശുചിത്വവും ഉറപ്പാക്കുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷ്യങ്ങളോടെയുള്ള ‘സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങള്’ വികസ്വര-അവികസിത രാജ്യങ്ങളുടെ പുരോഗതിക്ക് ഒരു കൃത്യമായ വഴികാട്ടിയാണ്. ആഫ്രിക്കന് രാജ്യങ്ങളിലും ഏഷ്യയിലെ പിന്നാക്ക പ്രദേശങ്ങളിലും പട്ടിണി നിര്മ്മാര്ജ്ജനത്തിനും ശിശുക്ഷേമത്തിനുമായി യുണിസെഫ്, യു.എന്.ഡി.പി തുടങ്ങിയ ഏജന്സികള് നടത്തുന്ന പ്രവര്ത്തനങ്ങള് കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിലാണ് പ്രകാശം പരത്തിയത്.
മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണം
സാര്വദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങള്ക്ക് ആഗോള അംഗീകാരം നല്കിയതും ഇതേ സംഘടനയാണ്. യുദ്ധവും പീഡനങ്ങളും കാരണം സ്വന്തം നാടുവിടേണ്ടി വരുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് അഭയാര്ത്ഥികള്ക്ക് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനുള്ള താങ്ങായി നില്ക്കുന്നത് യു.എന് അഭയാര്ത്ഥി ഏജന്സിയാണ്. സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങള് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും കുട്ടികള്ക്കെതിരെയുള്ള ചൂഷണങ്ങള് തടയുന്നതിനും യു.എന് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില് ശക്തമായ നിയമനിര്മ്മാണങ്ങള്ക്കും ബോധവല്ക്കരണങ്ങള്ക്കും നേതൃത്വം നല്കുന്നു. ശക്തനായവന് ദുര്ബലനെ അടിച്ചമര്ത്തുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കാന് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളും ഇന്റര്നാഷണല് കോര്ട്ട് ഓഫ് ജസ്റ്റിസ് പോലുള്ള നീതിന്യായ സംവിധാനങ്ങളും യു.എന് ചട്ടക്കൂടിനുള്ളില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
മാറുന്ന ലോകത്തെ വെല്ലുവിളികളും പരിഷ്കരണങ്ങളും
ഇത്തരം നിരവധി നേട്ടങ്ങള് അവകാശപ്പെടാനുണ്ടെങ്കിലും, മാറുന്ന ലോകക്രമത്തില് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ശക്തമായ വിമര്ശനങ്ങള്ക്കും വെല്ലുവിളികള്ക്കും വിധേയമാകുന്നുണ്ട് എന്നത് ഒരു യാഥാര്ത്ഥ്യമാണ്. പ്രധാനമായും, രക്ഷാസമിതിയിലെ അഞ്ച് സ്ഥിരം അംഗങ്ങള്ക്കുള്ള വിറ്റോ അധികാരം പലപ്പോഴും ലോകത്തെ ബാധിക്കുന്ന നിര്ണ്ണായക തീരുമാനങ്ങളെ നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്നു. സമകാലിക ആഗോള പ്രതിസന്ധികളില് പലതിലും ശക്തമായ നടപടിയെടുക്കാന് രക്ഷാസമിതിക്ക് കഴിയാതെ പോയത് വലിയ ആക്ഷേപങ്ങള്ക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, ഇന്ത്യയും ബ്രസീലും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും ഉള്പ്പെടെയുള്ള ഉയര്ന്നുവരുന്ന പുതിയ ആഗോള ശക്തികള്ക്ക് രക്ഷാസമിതിയില് അര്ഹമായ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതും ഇതിന്റെ ജനാധിപത്യ സ്വഭാവത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഥാര്ത്ഥ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങള് ഉള്ക്കൊണ്ട്, കാലോചിതമായ പരിഷ്കരണങ്ങള്ക്ക് യു.എന് വിധേയമാകേണ്ടത് അതിന്റെ നിലനില്പ്പിന് തന്നെ അത്യാവശ്യമാണ്.
‘ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ രൂപീകരിച്ചത് മനുഷ്യനെ സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കാനല്ല, മറിച്ച് അവനെ നരകത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കാനാണ്.’ – ദാഗ് ഹാമാര്ഷീല്ഡ് (മുന് യു.എന്. ജനറല് സെക്രട്ടറി).
മുന് യു.എന് ജനറല് സെക്രട്ടറിയുടെ ഈ വാക്കുകള് ഇന്നും എത്രയോ പ്രസക്തമാണ്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഒരു കുറ്റമറ്റ സംഘടനയല്ലായിരിക്കാം, എന്നാല് അത് ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകം കൂടുതല് അരാജകത്വവും യുദ്ധങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒന്നായി മാറും. പരിമിതികള്ക്കിടയിലും, ആഗോള പ്രതിസന്ധികളെ ഒരുമിച്ച് നേരിടാന് മനുഷ്യരാശിക്കുള്ള ഒരേയൊരു പൊതുവേദിയാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ. വരുംതലമുറകള്ക്കായി കൂടുതല് സമാധാനപൂര്ണ്ണവും സുരക്ഷിതവുമായ ഒരു നാളെ കെട്ടിപ്പടുക്കാന്, ഈ സംഘടനയെ കൂടുതല് ശക്തവും സുതാര്യവുമാക്കുകയാണ് ഇന്നത്തെ ലോകം ചെയ്യേണ്ടത്.
