ഫാ. റാഫേല് കൊമരംചാത്ത്
പ്രാര്ഥന, ഉപവാസം, ദാനധര്മ്മം എന്നീ ത്രിവിധ പുണ്യങ്ങളിലൂടെ ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായെ സ്വീകരിക്കാന് സഭ നമ്മെ ഒരുക്കുന്ന കൃപയുടെ കാലമാണല്ലോ വലിയ നോമ്പ്. എന്നാല്, ഈ നാല്പ്പതു ദിനങ്ങളിലെ ആത്മീയ ചൈതന്യം ലിറ്റര്ജിക്കല് കലണ്ടറിന് അപ്പുറം, നമ്മുടെ അനുദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി മാറ്റുക എന്നതാണ് ഓരോ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസിയുടെയും ലക്ഷ്യം. കേവലം ഒരു കാലഘട്ടത്തില് ഒതുങ്ങിനില്ക്കാതെ, ഹൃദയത്തില് ഒരു ‘നിരന്തര നോമ്പ്’ എപ്രകാരം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം എന്ന് നമുക്ക് ചിന്തിക്കാം.
- അനുദിന മനംമാറ്റം
വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന് പഠിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, ദൈവം നമ്മെ ഓരോരുത്തരെയും അത്യഗാധമായി സ്നേഹിക്കുന്നു. ഈ സ്നേഹത്തോടുള്ള പ്രതികരണമാണ് മനംമാറ്റം. നോമ്പുകാലത്തെ പശ്ചാത്താപം കേവലം നാല്പ്പതു ദിവസത്തെ അനുഷ്ഠാനമല്ല, മറിച്ച് അനുദിന ജീവിതത്തിലെ വീഴ്ചകളില് നിന്ന് ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുനടക്കാനുള്ള നിരന്തരമായ ശ്രമമാണ്. സഭയുടെ കൂദാശപരമായ ജീവിതത്തില്, പ്രത്യേകിച്ച് പാപസങ്കീര്ത്തനത്തില് ഈ മനംമാറ്റം പൂര്ണ്ണതയിലെത്തുന്നു.
നോമ്പുകാലത്തെ ഒരു വട്ടം മാത്രമുള്ള കുമ്പസാരത്തിന് പകരം, പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവും ദൈവകൃപയിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവും ഒരു നിരന്തര പ്രക്രിയയായി മാറണം. വിശുദ്ധ ഫ്രാന്സിസ് ഡി സെയില്സ് പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നാം വീഴുമ്പോഴെല്ലാം നിരാശപ്പെടാതെ, ദൈവത്തിന്റെ കരുണയില് വിശ്വസിച്ച് ഉടന് തന്നെ എഴുന്നേല്ക്കാന് ശീലിക്കുന്നത് ഒരു ആത്മീയ നോമ്പാണ്.
തിരുവചനം നമ്മെ ഇപ്രകാരം ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു:
‘ഇതാ, ഞാന് വാതില്ക്കല് നിന്നു മുട്ടുന്നു; ആരെങ്കിലും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു വാതില് തുറന്നാല് ഞാന് അവന്റെ അടുക്കല് ചെന്നു അവനോടു കൂടെയും അവന് എന്നോടു കൂടെയും ഭക്ഷണം കഴിക്കും.’ (വെളിപാട് 3:20)
- പ്രാര്ഥന: ആത്മാവിന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം
തീക്ഷ്ണമായ പ്രാര്ഥനയിലൂടെ ദൈവവുമായി ഐക്യപ്പെടാന് നോമ്പ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മതബോധന ഗ്രന്ഥം (സിസിസി 27 42) വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ: ‘പ്രാര്ഥന പുതുക്കപ്പെട്ട ഹൃദയത്തിന്റെ ജീവനാണ്; അത് എല്ലാ നിമിഷവും നമ്മെ ചലിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.’ പ്രാര്ഥനയുടെ മാഹാത്മ്യം അതിന്റെ ദൈര്ഘ്യത്തിലല്ല, മറിച്ച് അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിലാണ്.
യാമപ്രാര്തനകള് നമ്മുടെ സമയത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. വ്യക്തിപരമായ പ്രാര്ഥനയ്ക്കൊപ്പം, വിശുദ്ധ കുര്ബാനയിലെ സജീവമായ പങ്കാളിത്തം നോമ്പിന് ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളെയും സ്വര്ഗ്ഗീയവിരുന്നിന്റെ ഭാഗമാക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരവും രക്തവും സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയബലം, നോമ്പുകാലത്ത് നാം നേടിയെടുത്ത ആത്മനിയന്ത്രണം ചോര്ന്നുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന് നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു.
- ഉപവാസവും ആത്മത്യാഗവും: ആന്തരിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുള്ള പാത
ഭക്ഷണപദാര്ത്ഥങ്ങള് വര്ജ്ജിക്കുന്നതിലുപരി, ആത്മാവിനെ തളച്ചിടുന്ന ഭൗതിക ബന്ധനങ്ങളില് നിന്നുള്ള വിടുതലാണ് ഉപവാസം. വിശുദ്ധ ജോണ് പോള് രണ്ടാമന് പാപ്പയുടെ ദര്ശനത്തില്: ‘ഉപവാസം എന്നത് ക്രിസ്തുവിലുള്ള യഥാര്ത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും ആന്തരിക വിമോചനത്തിലേക്കുമുള്ള ഒരു തീര്ത്ഥാടനമാണ്.’ ആധുനിക ലോകത്തില് ഉപവാസം എന്നത് ഭക്ഷണത്തില് മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ട ഒന്നല്ല; മറിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം കൂടിയാണ്. കണ്ണുകള് കൊണ്ട് കാണുന്നതിലും കാതുകള് കൊണ്ട് കേള്ക്കുന്നതിലും ശുദ്ധിയും മിതത്വവും പാലിക്കുന്നത് വലിയൊരു ആത്മത്യാഗമാണ്. ആത്മീയ മടുപ്പ് ഒഴിവാക്കാനും, ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തില് സദാ ജാഗരൂകരായിരിക്കാനും ഇത്തരം ചെറിയ പരിത്യാഗങ്ങള് നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.
- ദാനധര്മ്മം: കരുണയുടെ ആള്രൂപമാകുക
നോമ്പുകാലത്തെ ദാനധര്മ്മങ്ങള് സഹോദരസ്നേഹത്തിന്റെ പ്രായോഗിക രൂപമാണ്. ദാനധര്മ്മം എന്നത് കേവലം പണം നല്കല് മാത്രമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ സമയവും സാന്നിധ്യവും മറ്റുള്ളവര്ക്കായി പങ്കുവെക്കലാണ്. യേശു അരുളിച്ചെയ്തു:
‘എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരന്മാരില് ഒരുവന് നിങ്ങള് ഇതു ചെയ്തപ്പോഴെല്ലാം എനിക്കുതന്നെയാണ് ചെയ്തത്.’ (മത്തായി 25:40)
സഭയുടെ സാമൂഹിക പ്രബോധനങ്ങള് അനുസരിച്ച്, നീതിക്കും സമാധാനത്തിനും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നതും ദാനധര്മ്മത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. രോഗികളെ സന്ദര്ശിക്കുന്നതും, ദുഃഖിതരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും വഴി നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ കരുണയുള്ള മുഖമായി ലോകത്തില് മാറുന്നു. വിശുദ്ധ ഫ്രാന്സിസ് അസീസിയെപ്പോലെ എളിയവരിലും പാവപ്പെട്ടവരിലും ക്രിസ്തുവിനെ ദര്ശിക്കാന് നമുക്ക് സാധിക്കണം.
- സാധാരണ കാലത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കുക
ഓരോ ദിവസവും ക്രിസ്തുവില് മരിക്കാനും അവനില് ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്ക്കാനുമുള്ള അവസരമാണ്. വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി ഒന്നാമന് പാപ്പ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും ആത്മത്യാഗത്തിലൂടെയും മാത്രമേ ആത്മീയ പക്വത കൈവരിക്കാന് സാധിക്കൂ. സഭയുടെ ആരാധനാക്രമത്തിലെ ‘സാധാരണ കാലം’ എന്നത് ആത്മീയമായി നിഷ്ക്രിയമാകാനുള്ള സമയമല്ല.
വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയുടെ ‘ചെറിയ വഴി’ (ദി ലിറ്റില് വേ) പിന്തുടര്ന്ന്, ഏറ്റവും സാധാരണമായ കാര്യങ്ങള് അസാധാരണമായ ദൈവസ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോള്, നമ്മുടെ ജീവിതം മുഴുവന് ഒരു ബലിയായി മാറുന്നു. കൂദാശപരമായ ജീവിതം വഴി ഓരോ ദിവസത്തെയും നമുക്ക് വിശുദ്ധീകരിക്കാം.
പ്രായോഗിക നിര്ദ്ദേശങ്ങള്
- സന്ധ്യാപ്രാര്ഥനയും മനഃപരിശോധനയും: ദിവസവും രാത്രിയില് നമ്മുടെ വീഴ്ചകള് ദൈവ സന്നിധിയില് സമര്പ്പിച്ചു പശ്ചാത്തപിക്കുക.
- പരിശുദ്ധ ജപമാലയും വചനധ്യാനവും: പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മാധ്യസ്ഥം തേടുകയും വചനം ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുക.
- ത്യാഗപ്രവൃത്തികള്: ഓരോ ദിവസവും ചെറിയ ചെറിയ സുഖങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ചു അത് മറ്റുള്ളവര്ക്കായി സമര്പ്പിക്കുക.
- സഭാത്മക ജീവിതം: ഇടവക സമൂഹത്തിലെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളിലും വിശുദ്ധ കുര്ബാനയിലും സജീവമായി പങ്കുചേരുക.
നോമ്പ് എന്നത് കലണ്ടറിലെ ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടമല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിലേക്കുള്ള നിരന്തരമായ പ്രയാണമാണ്. വിശുദ്ധ ബെനഡിക്ടിന്റെ നിയമങ്ങള് ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ കര്ണ്ണങ്ങള് കൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം ശ്രവിക്കാന് നാം സദാ സന്നദ്ധരാകണം. അനുദിന പ്രാര്ഥനയിലൂടെയും, ആത്മത്യാഗത്തിലൂടെയും, ദാനധര്മ്മത്തിലൂടെയും സാധാരണ ദിനങ്ങളെയും നമുക്ക് പുണ്യദിനങ്ങളാക്കി മാറ്റാം.
