ഫാ. ആന്റണി റാഫേല് കൊമരംചാത്ത്
കത്തോലിക്ക പ്രബോധനമനുസരിച്ച് മനുഷ്യരക്ഷയുടെ കേന്ദ്രസംഭവമാണ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവങ്ങള്. സുവിശേഷങ്ങള് കുരിശിന്റെ അഗാധമായ ആത്മീയ പ്രാധാന്യം നമുക്ക് പകര്ന്നുനല്കുമ്പോള്, ചരിത്രപരവും പുരാവസ്തുഗവേഷണപരവുമായ പഠനങ്ങള് ക്രൂശീകരണത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ ഭൗതികസാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു.

1. റോമന് ക്രൂശീകരണം: ലക്ഷ്യവും പശ്ചാത്തലവും
പരമാവധി വേദന നല്കുതിനും പൊതുജനങ്ങള്ക്ക് ഒരു താക്കീതാകുതിനും വേണ്ടി രൂപകല്പ്പന ചെയ്ത ഒരു റോമന് വധശിക്ഷയായിരുന്നു ക്രൂശീകരണം. അടിമകള്ക്കും വിമതര്ക്കും റോമന് പൗരത്വമില്ലാത്തവര്ക്കും വേണ്ടി മാറ്റിവച്ചിരുന്ന ഇത് തികച്ചും അപമാനകരവും ദീര്ഘനേരം നീണ്ടുനില്ക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
* പരസ്യമായ അപമാനം: കുരിശില് തറയ്ക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയെ വസ്ത്രങ്ങള് പൂര്ണ്ണമായും നീക്കം ചെയ്താണ് നിര്ത്തിയിരുന്നത്. ഇത് ശാരീരിക വേദനയേക്കാള് ഉപരിയായി വ്യക്തിയുടെ അന്തസ്സിനെ തകര്ക്കുന്നതായിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പരിഹാസവും തുപ്പലുമെല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങി മണിക്കൂറുകളോളം തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് റോമന് നിയമസംഹിതയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷാവിധി ആയിരുന്നു.
* മരണത്തിന്റെ ദൈര്ഘ്യം: ക്രൂശീകരണം ഉടനെ മരണം സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. ചില കുറ്റവാളികള് ദിവസങ്ങളോളം കുരിശില് ജീവനോടെ കിടന്നിട്ടുണ്ട്. ദാഹം, സൂര്യതാപം, പ്രാണികളുടെ ശല്യം എന്നിവ മൂലം നരകയാതന അനുഭവിച്ചാണ് മരണം സംഭവിക്കുന്നത്. യേശുവിന്റെ കാര്യത്തില്, വെറും മൂന്ന് മണിക്കൂറിനുള്ളില് മരണം സംഭവിച്ചത് അവിടുത്തെ മുന്പേയുള്ള ശാരീരിക തളര്ച്ചയുടെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
* മൃതദേഹങ്ങളോടുള്ള അവഗണന: സാധാരണമായി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവരുടെ മൃതദേഹങ്ങള് കുരിശില് തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ് പതിവ്. പക്ഷികള്ക്കും വന്യമൃഗങ്ങള്ക്കും ഭക്ഷണമാകാന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതിലൂടെ കുറ്റവാളിയുടെ ഓര്മ്മയെപ്പോലും ഇല്ലാതാക്കാന് റോമാക്കാര് ശ്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നാല് യേശുവിന്റെ കാര്യത്തില്, അരിമത്യാക്കാരന് ജോസഫ് പീലാത്തോസിനോട് അനുവാദം വാങ്ങി മൃതദേഹം മാന്യമായി സംസ്കരിച്ചത് റോമന് കീഴ്വഴക്കങ്ങളില് നിന്നുള്ള ഒരു വലിയ മാറ്റമായിരുന്നു.

2. കുരിശ്: ഘടനയും ചുമക്കലും
പൊതുവെ കരുതപ്പെടുന്നതിന് വിപരീതമായി, കുരിശിന്റെ രൂപത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മാനദണ്ഡം ഉണ്ടായിരുില്ല. പണ്ഡിതന്മാര് പ്രധാനമായും നാല് രൂപങ്ങള് തിരിച്ചറിയുന്നു: ഇൃൗഃ ശൊുഹലഃ (നേരായ തടി), Crux commissa (‘ഠ’ ആകൃതി), Crux immissa (‘†’ ആകൃതി), Crux decussata (‘ത’ ആകൃതി).
* തടിയിലെ പരുക്കന് അവസ്ഥ: കുരിശിന്റെ തടികള് മിനുസപ്പെടുത്തിയവ ആയിരിക്കില്ല. പരുക്കന് മരത്തടിയില് ഉരസി ചമ്മട്ടിയടിയേറ്റ പുറംഭാഗത്തെ മുറിവുകള് വീണ്ടും പൊട്ടുകയും കഠിനമായ രക്തസ്രാവത്തിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യും. ഓരോ തവണ ശ്വാസമെടുക്കാന് ശരീരം ഉയര്ത്തുമ്പോഴും ഈ പരുക്കന് മരത്തില് മുറിവുകള് ഉരസുന്നത് വര്ണ്ണിക്കാനാവാത്ത വേദനയായിരിക്കും നല്കുന്നത്.
* ഭാരമേറിയ യാത്ര: ഏകദേശം 600 മീറ്ററോളം ദൂരം (Via Dolorosa) ഭാരമേറിയ പാറ്റിബുലം (Patibulum) ചുമന്നുകൊണ്ട് നടക്കുക എന്നത് അസാധ്യമായ ഒന്നായിരുന്നു. വീഴ്ചകളില് മരത്തടി ശരീരത്തില് അമരുന്നതും മുഖം നിലത്ത് അടിക്കുന്നതും യേശുവിന്റെ ശാരീരികാവസ്ഥയെ കൂടുതല് വഷളാക്കി. സിമിയോന് എന്നൊരാള് കുരിശുചുമക്കാന് യേശുവിനെ സഹായിച്ചതായി സുവിശേഷങ്ങള് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ഈ അവസ്ഥ മൂലമാകാം.
* തലയ്ക്ക് മുകളിലെ ഫലകം (Titulus): യേശുവിന്റെ കുരിശിന് മുകളില് ‘നസ്രായനായ യേശു യഹൂദന്മാരുടെ രാജാവ്’ എന്ന ഫലകം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുരിശിന്റെ ലംബമായ തടി (Stipes) തലയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് ഉയര്ന്നു നിന്നാലേ ഇത്തരമൊരു ഫലകം സ്ഥാപിക്കാന് സാധിക്കൂ. ഇത് യേശു മരിച്ചത് ലത്തീന് കുരിശിലായിരുന്നു എന്ന ചരിത്രപരമായ നിഗമനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടുന്നു.
3. ചമ്മട്ടിയടിയും ക്രൂശീകരണത്തിന് മുന്പുള്ള പീഡനങ്ങളും
ലോഹക്കഷണങ്ങളോ എല്ലിന് കഷണങ്ങളോ ഘടിപ്പിച്ച ‘ഫ്ലാഗ്രം’ (Flagrum) എന്ന ചമ്മട്ടി കൊണ്ടാണ് പ്രതികളെ അടിച്ചിരുന്നത്. യേശുവിനെ ക്രൂശിലേറഅറുന്നതിനു മുമ്പായി ചമ്മട്ടിയടിച്ചതായി നാല് സുവിശേഷങ്ങളും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
* ആന്തരിക അവയവങ്ങള്ക്കേറ്റ ക്ഷതം: റോമന് ഫ്ലാഗ്രം ചര്മ്മം കീറുന്നതിനോടൊപ്പം ആന്തരിക അവയവങ്ങള്ക്കും വൃക്കകള്ക്കും കഠിനമായ ക്ഷതമേല്പ്പിക്കുന്നു. ഇത് ശരീരത്തിലെ ദ്രാവകങ്ങളുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ തെറ്റിക്കുകയും മസ്തിഷ്കത്തിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
* തീവ്രമായ ദാഹം: അമിതമായ രക്തനഷ്ടം മൂലം ശരീരത്തിലെ ജലാംശം പൂര്ണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുന്നു (Hypovolemic shock). കുരിശില് കിടന്നുകൊണ്ട് യേശു ‘എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു’ എന്നുപറഞ്ഞത് വെറുമൊരു വാക്കല്ല, മറിച്ച് ശാരീരികമായ വലിയൊരു തളര്ച്ചയുടെ പ്രകടമായ അടയാളമായിരുന്നു.
* മാനസികമായ പീഡനം: മുള്ക്കിരീടം ധരിപ്പിച്ചതും, ചെമപ്പ്വസ്ത്രം അണിയിച്ചതും, പരിഹാസവുമെല്ലാം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മവീര്യത്തെ തകര്ക്കാന് ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. വൈദ്യ ശാസ്ത്രപരമായി, ഇത്തരമൊരു തീവ്രസമ്മര്ദ്ദം (Stress) രക്തത്തിലെ അഡ്രിനാലിന് അളവ് വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവര്ത്തനത്തെ കൂടുതല് ക്ലേശകരമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. ആണി തറയ്ക്കുന്ന രീതിയും തെളിവുകളും
1968-ല് ജെറുസലേമില് നിന്ന് ലഭിച്ച യെഹോഹാനാന് (Yehohanan) എന്ന വ്യക്തിയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളില് കുതികാല് എല്ലിലൂടെ തറച്ച ഇരുമ്പ് ആണി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ആണി തറച്ചുള്ള റോമന് രീതിയെ ശരിവയ്ക്കുന്നു.
* മണിബന്ധത്തിലെ ആണികള്: ശരീരഭാരം താങ്ങാന് മണിബന്ധത്തിലെ (Wrist) എല്ലുകള്ക്കിടയിലൂടെ ആണി തറയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രായോഗികമായ രീതി. അവിടത്തെ പ്രധാന നാഡി (Median nerve) തകരുന്നത് കൈകളിലൂടെ വൈദ്യുതാഘാതം ഏല്ക്കുന്നത് പോലെയുള്ള അസഹനീയമായ വേദനയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.
* കാലുകളുടെ ക്രമീകരണം: കുതികാല് എല്ലിലൂടെയോ അല്ലെങ്കില് പാദത്തിലെ അസ്ഥികള്ക്കിടയിലൂടെയോ ആണ് ആണി തറച്ചിരുന്നത്. മുട്ടുകള് അല്പം മടക്കി വച്ചാണ് ഇത് ചെയ്തിരുന്നത്. ശ്വാസമെടുക്കാന് പ്രതിക്ക് ആണി തറച്ച ഈ ഭാഗത്ത് സമ്മര്ദ്ദം നല്കേണ്ടി വരുന്നത് ശരീരം മുഴുവന് വ്യാപിക്കുന്ന വേദനയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.
* സന്ധികളുടെ അവസ്ഥ: കുരിശില് തൂങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള് ശരീരത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവന് ആണികളില് കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിനാല് കൈമുട്ടുകള്ക്കും തോളെല്ലുകള്ക്കും സ്ഥാനഭ്രംശം (Dislocation) സംഭവിക്കാന് സാധ്യതയുണ്ട്. ‘എന്റെ അസ്ഥികളെല്ലാം സന്ധികളില് നിന്ന് വേര്പെട്ടരിക്കുന്നു’ എന്ന സങ്കീര്ത്തന വചനം (22:14) ഇവിടെ അന്വര്ത്ഥമാകുന്നു.
5. മരണകാരണം: ശാരീരിക പ്രത്യാഘാതങ്ങള്
ക്രൂശീകരണം സഹനം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാന് രൂപകല്പ്പന ചെയ്തതായിരുന്നു. കൈകള് വിരിച്ചും കാലുകള് മടക്കിയും തൂങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള് ശ്വാസം വിടുക എത് അതീവ ദുഷ്കരമാണ്.
* ശ്വാസകോശത്തിലെ സമ്മര്ദ്ദം: കൈകള് വലിച്ചുകെട്ടി തൂങ്ങുമ്പോള് ശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വിടാന് (Exhalation) കഴിയാതെ വരികയും രക്തത്തില് അസിഡിറ്റി വര്ദ്ധിക്കുകയും (Respiratory Acidosis) ചെയ്യുന്നു. ഇത് ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളം തെറ്റിക്കുന്നു.
* ഹൃദയത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ദ്രാവകം: യേശുവിന്റെ വിലാപ്പുറത്ത് കുന്തം കൊണ്ട് കുത്തിയപ്പോള് രക്തവും വെള്ളവും പുറപ്പെട്ടത് ഹൃദയത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ദ്രാവകം (Pericardial effusion) പുറത്തുവന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കഠിനമായ വേദനയും ആഘാതവും മൂലം സംഭവിച്ച ഹൃദയസ്തംഭനത്തിന്റെ ലക്ഷണമായിരുന്നു ഇത്.
* ഹൃദയം പിളരുന്ന വേദന: യേശുവിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള മരണം ശ്വാസംമുട്ടലിനേക്കാള് ഉപരിയായി, ഹൃദയം പിളരുന്നതിന് തുല്യമായ ആന്തരിക ആഘാതം (Cardiac rupture) മൂലമാകാന് സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പല ആധുനിക വിദഗ്ധരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
6. ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം
കത്തോലിക്കരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, കുരിശിന്റെ ചരിത്രപരമായ ഈ യാഥാര്ത്ഥ്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയുടെ ആത്മീയ അര്ത്ഥത്തെ വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
* ബലിയുടെ പൂര്ണ്ണത: ഈ സഹനങ്ങളെല്ലാം യേശു ഏറ്റുവാങ്ങിയത് നിര്ബന്ധിതനായല്ല, മറിച്ച് സ്വമേധയാ ആണ്. അപമാനത്തിന്റെയും ഭീതിയുടെയും പ്രതീകമായിരുന്ന കുരിശിനെ അദ്ദേഹം രക്ഷയുടെ ബലിപീഠമാക്കി മാറ്റി.
* വിശുദ്ധ കുര്ബാനയും കുരിശും: കുരിശിലെ ഈ ബലിയുടെ തുടര്ച്ചയാണ് ഓരോ വിശുദ്ധ കുര്ബാനയും. അന്ന് ചിന്തിയ രക്തവും തകര്ക്കപ്പെട്ട ശരീരവും ഇന്നും വിശ്വാസികള്ക്ക് ജീവന്റെ അപ്പമായി മാറുന്നു.
* പുതിയ ആദത്തിന്റെ പരിഹാരബലി: ആദ്യ ആദം ഒരു തോട്ടത്തില് ദൈവത്തോട് അനുസരണക്കേട് കാട്ടിയപ്പോള്, പുതിയ ആദമായ ക്രിസ്തു ഗെത്സെമനിയില് ദൈവഹിതത്തിന് കീഴടങ്ങി. കാല്വരിയിലെ കുരിശ് ഭൂമിയെയും സ്വര്ഗ്ഗത്തെയും തമ്മില് യോജിപ്പിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ഗോവണിയായി മാറി.
യേശുവിന്റെ ക്രൂശീകരണം വെറുമൊരു ചരിത്ര സംഭവമല്ല. അത് മനുഷ്യരാശിയെ വീണ്ടെടുക്കാന് ദൈവം സ്വയം സമര്പ്പിച്ചതിന്റെ പരമകാഷ്ഠയാണ്. ചരിത്രവും ശാസ്ത്രവും ഈ പീഡാനുഭവങ്ങളെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള്, കുരിശ് നമുക്ക് പ്രത്യാശയുടെയും നിത്യജീവന്റെയും അടയാളമായി മാറുന്നു.

